De historie van de treintaart

Het begon allemaal met een postje van Villa Speelmama. Toen ik de treintaart zag die zij had gemaakt, had ik dadelijk visioenen over het verjaardagsfeest van Kleine Broer en bewaarde ik deze blogpost dus tot nader order.

IMG_2151Twee weken vóór het verjaardagsfeestje scheurde ik ook nog dit artikel uit de Libelle wat me op het idee bracht om de taart met vanillepudding te ‘bekleden’ wegens toch net iets properder van feestkledij en -snoeten af te kuisen dan chocoladeganache…

IMG_2150 De benodigdheden:
– een doosje Mikado-chocoladestokjes,
– een cake (zelfgebakken of in dit geval zelfgekocht) (Weet je wat, doe maar zelfgekocht want je gaat al werk genoeg hebben bovenop de normale feestvoorbereidingen 😉 )
– een zakje vanillepudding – en suiker en melk zoals op de verpakking staat
– wat marsepein of suikerpasta voor de versiering.

IMG_2152De ruwbouw ging goed, toen zag ik het nog helemaal zitten!

IMG_2154Mijn sous-chef mocht de suiker afwegen (wat steek ik dat ventje toch altijd in het werk hé).

IMG_2155Bij het aanbrengen van de pudding begon het een beetje mis te lopen. Die wilde niet stollen zoals het zijn moest. Volgens mij is die foto uit Libelle keihard gephotoshopt jong!IMG_2156Het geheel kreeg dus een nogal gesmolten uitzicht.
Ik probeerde het allemaal nog wat te redden met versiering uit suikerpasta – jawadde dat smaakt dus naar een kilo zuivere suiker, samengeperst in een theelepeltje. Maar dan in het blauw.IMG_2157 IMG_2158 IMG_2159Gelukkig liep Grote Broer, terwijl ik met de afwerking van de taart bezig was, een kwartier aan een stuk in keuken al roepend ‘tsjoeke tsjoeke tuut tuut!’ wat me ervan weerhield om de handdoek in de ring te gooien.
En geloof het of niet, ’s avonds, toen die in bed lag, hoorden we hem door de babyfoon nog eens ‘tsjoeke tsjoeke tuut tuut-en’. Er was er dus in elk geval één enthousiast over mijn maaksel.

tart2Kleine Broer prutste liever aan de suikerpasta…

taart3 … dus mocht Grote Broer het kaarsje uitblazen.
Wat uiteindelijk, met hulp van neefje, nichtje én uiteindelijk ook mezelf toch lukte…

Neefje, nichtje en Grote Broer lieten zich de taart smaken en ook Kleine Broer mocht een beetje proeven.

Al bij al dus een heel gematigd succes (en toen flapte er nog iemand uit dat het een vrachtwagen-taart was ook! ‘k Was er niet goed van! 😉 )

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s