Die keer dat ik huisarrest had.

Het begon allemaal maandagavond. Of eigenlijk al rond 10u, maar dat wist ik toen nog niet.
’s Avonds vond mijn Meneer (want ik was op de lappen 😉 ) een briefje in onze brievenbus:ups1-Mijn pakketje, dat ik pas verwachtte vanaf 28 november, was al vlakbij mijn deur geweest zeg! Telefonisch instrueerde ik hem om zo snel mogelijk online de volgende aanbieding aan te passen naar donderdag, zodat ik dan de hele dag kon thuisblijven om de doos in ontvangst te nemen. Dat lukte.

Groot was dan ook mijn verbazing toen ik dinsdagavond de post uithaalde:ups2-Ik kon maar beter zien dat ik woensdag dat pakketje in ontvangst kon nemen, of ik mocht het ‘efkes’ gaan halen in f****** Diegem of all places.

prtscr-Liever niet, alstublieft dankuwel!

Mijn hersenpan draaide overuren maar ik kwam tot een oplossing. ’s Ochtends zou ik iets langer thuisblijven, tot de poetsvrouw hier was. Tegen dat zij vertrok, zouden mijn ouders met Kleine Broer hier komen bivakkeren, waarna één van hen Grote Broer zou ophalen op school. Na de middag zou ik hen dan komen aflossen. Mijn zus, die normaal bij mijn ouders op bezoek zou gaan, werd ook verwittigd aangezien zij dus naar hier zou komen in de plaats. Alle betrokkenen werden op de hoogte gebracht van het BELANGRIJKE PAKKET en hoe cruciaal het was om OP ELK MOMENT DE DEURBEL TE HOREN en DIRECT DE DEUR TE GAAN OPENEN! Liefst misschien zelfs voor het raam plaats te nemen om zéker de bezorger niet te missen 😉

Net toen alles geregeld was, opende ik mijn mailbox. 8 minuten daarvoor had ik een nieuwe e-mail ontvangen…

prscr2-De boodschap was nu toch doorgekomen, het pakketje kwam pas donderdag!

En zo kwam het dat ik donderdag de hele voormiddag angstvallig uit het raam keek.
’s Ochtends bracht ik Grote Broer snelsnel naar school en bleef hem zelfs eens niét bespieden tot de bel ging. Hij zal dat érg gevonden hebben, ik weet het zeker! *ahum*
Tijdens het verversen van de pamper van Kleine Broer dacht ik: ‘Amai, als nu de bel gaat, gaat gij sowieso in uw blote poep mee tot aan de voordeur!’
Om 11u20, net toen mijn versterking aankwam (oma kwam hier over de middag zodat ik Grote Broer kon halen en terugbrengen naar school zonder missed-delivery-stress) ging de bel, daar was hij dan! Mijn nieuwe speeltje!

apple-Grote Broer: ‘Appel, appel!’
Ik dacht éven dat hij zijn fandom uitdrukte, maar hij bleek gewoon het fruit te bedoelen.

En zo had ik mijn toestel al op donderdag in mijn bezit in plaats van vrijdag, maar wel met een pàkske stress erbij.

handtas-  Nu nog wachten op de levering van het online bestelde hoesje, zodat ik niet meer met een washandje in mijn handtas moet lopen…

3 gedachten over “Die keer dat ik huisarrest had.

  1. Pingback: To do – or not to do | Broertjesmama

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s