Buisjes

Na de oorontsteking van halfweg december was het hoge woord gevallen: Buisjes. Net als zijn Grote Broer zou mijn kleinste ventje ook buisjes in zijn oren krijgen om verlost te raken van pijnlijke oorontstekingen.

De datum werd geprikt: vrijdag 9 januari zou hij eraan geloven. In afwachting verprutste ik al een nachtje kostbare slaap met nachtmerries over dit gebeuren. Joepiejee!

Maar toen kwamen de waterpokken hier langs! Ik belde naar het ziekenhuis, maar kreeg te horen dat dat geen probleem vormde. De operatie zou doorgaan, zolang Kleine Broer ’s ochtends geen koorts had. Crisis afgewend.

Kleine Broer kwam er, net als zijn Grote Broer, niet vanaf met een plekje of twintig. Nee hoor, over zijn hele lijfje stonden alle waterpokken op zowat 2cm van elkaar. *zucht* en *ochere ’t ventje* waren niet van de lucht. Toen hij maar blééf afzien van die windpokken, en iemand me ineens zei ‘Kijk, hij grijpt naar zijn oortje, hij zal daar jeuk hebben zeker’ begon het bij mij zachtjes te dagen… Die nacht werd er opnieuw weinig geslapen, door Kleine Broer en daardoor ook door onszelf. Waarop ik om 3u30 besloot om een doktersafspraak te maken (online hé, ik ben niet zo zot om dokter dan wakker te bellen. Hoewel, die van ons heeft zelf twee kleine kindjes dus misschien zat hij ook Hopla te kijken 😉 )

En ja hoor, dat kleine ventje bleek opnieuw een oorontsteking te hebben! Hij was zó zielig ziekjes!

collageziek’t Ventje kon alleen slapen als hij tegen mij aan zat,
want als hij lag deden zijn oortjes te veel pijn.

Opnieuw een telefoontje naar het ziekenhuis dus, want die buisjes plaatsen de dag erna, dat zou niets worden zeker?
Maar tot mijn verbazing wilden ze daar de operatie nog steeds uitvoeren. Aangezien Kleine Broer zo snel alweer een oorontsteking had, moesten die buisjes er zo snel mogelijk in of het probleem zou toch maar blijven aanslepen.

Wij dus vrijdagochtend naar het ziekenhuis, tegen 7u15. Nuchter. Allebei, ah ja, ik zou niet weten hoe of waar ik stiekem iets zou kunnen eten zonder dat dat smulpaapje het uit mijn handen snokt 😉

collagebuisjesLinks: ik moest natuurlijk een foto nemen van dat ventje in zo’n operatiehemdje.
Rechts: in zijn kooi bedje. Bumba en Elmo to the rescue!

IMG_2874Een uurtje na de operatie had hij zijn eigen kleertjes alweer aan – zo ziet hij er toch al heel wat minder ziek uit! – en kon hij het speelgoed in de kamer verkennen. Volgens mij vond hij het eigenlijk een top-dag.
En ik? Ik ben vooral blij dat ik ervan af ben! Hopelijk blijven de buisjes goed zitten!

4 gedachten over “Buisjes

  1. Hopelijk is hij geholpen met de buisjes! Ik ben er zeker van dat die ziekenhuisbezoekjes erger zijn voor de mama’s dan voor de kindjes die dat meestal wel een avontuur vinden 😉 Jullie zijn gelukkig wel al verlost van de waterpokken, die hebben we hier nog niet gehad (al zal ik er maar niet te hard op roepen)

  2. Pingback: Elk nadeel heb z’n voordeel | Broertjesmama

  3. Pingback: Nog eens binnenkijken! | Broertjesmama

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s