Liefde is…

We zaten naast elkaar op de zulle. Hij rechts, ik links. Langs mijn andere kant stond een grote rugzak. Langs zijn andere kant, de zijne. We babbelden. Hij met zijn arm om mij heen. Iets anders hadden we niet te doen, behalve wachten. Het was niet druk in het station. De grote meute zou immers pas morgen-maandag naar huis vertrekken. Maar aangezien Hij morgen al met zijn vakantiejob startte, lieten wij de hoofdacts van Werchter 2005 schieten om alvast naar huis te reizen.

werchter

Ik spotte een automaat, die ik een bezoekje ging brengen. Oja, er zat een KinderBueno in! Na vier dagen zonder énige vorm van chocolade (ahja, dat zou smelten dus had ik er gene meegenomen, ik dacht dat ik wel even zonder kon) maakte mijn hart een sprongetje. Rap, centen erin. Niet blokkeren, lieve automaat, please!

buenoTerug naar mijn plaats, naast hem op de zulle. Het papiertje open. Nóg een papiertje, scheur scheur! Die eerste hap, mmmmmmmmm!

Hij kijkt me aan: Mag ik een stukske hebben?

En ik? Ik gaf hem een stukske.

Awel, toén wist ik dat het liefde was!

😉

Deze post werd niet gesponsord door KinderBueno.
Ze mogen er mij wel een zak opsturen vaneigens!

 

Een gedachte over “Liefde is…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s