Liplezen dan nog?

Sinds twee weken volg ik één avond per week les Liplezen. Officieel wordt het ‘Spraakafzien‘ genoemd, maar allé, dan zou waarschijnlijk maar de helft van jullie weten wat ik bedoel.

Waarom ik dat volg? Tja, ten eerste door mijn enkelzijdige doofheid, natuurlijk. Anders zou ik daar niet terechtgekomen zijn, natuurlijk.
Heb ik dat dan nodig, dat liplezen? Baneen, eigenlijk niet. Ik (vind van mezelf dat ik) functioneer goed in het dagelijkse leven. Maar ik ben altijd al leergierig geweest en als ik dan toch een cursus wil volgen dacht ik: dan kan ik alzowel deze kiezen, wie weet heb ik er wat aan.

Hoe je dat leert, dat liplezen? Eigenlijk alleen door het te doen! We hebben geen cursus (wel een overzichtje met enkele ‘mondbeelden’, dus hoe ziet een f/v eruit, hoe ziet een w/oe/uu eruit). Elke les bestaat eruit dat we kijken naar de lesgeefster (een logopediste) die eerst zinnen leest, zonder geluid, en wij proberen de ontbrekende woorden op ons blad in te vullen. Daarna leest ze alleen woorden uit deze zinnen ‘voor’, en opnieuw proberen wij die af te lezen. Elke zin en elk woord worden een viertal keer voorgelezen. Al doende leert men, hé.

Vorige les ging plots de deur open, enkele cursisten en lesgeefster van een andere les waren op zoek naar een leeg lokaal. Ze hadden aan onze deur geluisterd en niets gehoord en schrokken zich een bult toen daar 9 mensen in absolute stilte bijéén zaten, haha!

FullSizeRenderZoals je ziet, is het nog niet te simpel. Kampen of rampen? Menselijk of mensen? Het getal ‘honderdvijfenzeventig’ kon ik in geen miljoen jaar raden – alhoewel dit getal dus enkele minuten tevoren ook al aan bod was komen he!

Maar hé, het kan maar helpen, ik hoop dat het me van nut is, bijvoorbeeld op babyborrels of trouwfeesten waar ik altijd wat naast de conversatie blijf ‘vallen’. Gelukkig hebben ze op zo’n gelegenheden altijd lekker eten om me te troosten 😉

Sowieso vind ik de wekelijkse lessen echt de moeite waard, alleen al doordat ik daar niet alleen zit. Acht cursisten zijn er, elk met hun eigen verschillende gehoorproblemen. Maar toch begrijpen we elkaar. Eens niet de enige zijn met een piepend hoorapparaat als je het afneemt, of die drie vierde van een zin niet heeft begrepen omdat er net een stoel verschuift – dat doet een mens ook al deugd hoor.

7 gedachten over “Liplezen dan nog?

  1. Dat lijkt mij nu eens echt niet gemakkelijk, maar wel handig als je er mee weg bent. Anna doet dat hier volgens mij automatisch, als ze mij aankijkt zal ze mij minder snel iets verkeerd verstaan dan als ze bvb naast mij zit aan tafel. Dan kan ze soms iets compleet naast de context vragen/antwoorden.

    • Ja, onbewust doet iedereen wel wat aan liplezen hoor.
      Naast me in de les zit een meisje dat al sinds haar geboorte enkelzijdig doof is, en ik heb de indruk dat zij het liplezen beter kan dan ik, omdat ze het al langer doet ofzo denk ik dus.

  2. Het is iets wat ik ook nog op mijn lijst heb staan, want ik ben genetisch overbelast om doof te worden, linkerkant is al niet meer 100%,….

  3. Pingback: Ballonnen: het verhaal van een haat-liefde verhouding | Broertjesmama

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s