’t Zit er bijna op

Nog 54 dagen en het is zover; opnieuw het einde van een tijdperkje. Dat Kleinste Broertje van me, die start na het Hemelvaartweekend op school.
Dat betekent dat ik niet meer bij de onthaalmoeder over de vloer zal komen, waar ik ondertussen toch al viereneenhalf jaar vaste klant ben.
Maar wat me misschien nog een grotere verandering lijkt: Het is inmiddels sinds het ‘jaar des heeren’ 2011 geleden dat ik nog eens in mijn uppie naar de supermarkt ben geweest, en daar komt binnenkort dus verandering in!

Nu lijkt dat jullie misschien een mijlpaal van niets maar toch, na zoveel jaren is dat een echt gewoonte-uitje geworden. Logischerwijs neemt een mens niet veel foto’s van zoiets banaals als naar-de-supermarkt-gaan maar aangezien ik historische momenten (ja, ik vind voor het eerst in de winkelkar zitten best een historisch moment, en dan!) altijd trouw fotografeer én ik mijn gsm altijd bij de hand heb in de winkel doordat mijn boodschappenlijstje erop staat, kon ik toch een aardig voorraadje boodschappenfoto’s uitdiepen uit mijn archieven.

Eerst altijd in het gezelschap van Grote Broer, meestal op dinsdag want dat was indertijd mijn vrije dag.

De allereerste keer dat wij als ‘gezin van vier’ de deur uitgingen, was ook naar de supermarkt. Ja kijk, een mens moet toch eten hé. Als dàt geen historisch moment is zeker! Ik weet het nog goed, het duurde zowat anderhalf uur om allemaal samen de deur uit te raken om een zak wortelen en een krop sla te halen.

Kort daarna startte Grote Broer op school maar vanaf toen kon dat Kleine Broertje mij altijd vergezellen natuurlijk.

Jaja, binnenkort loop ik helemaal alleen te beslissen wat ik al dan niet in mijn karretje gooi.

  • Geen aardbeien meer kopen omdat Kleine Broer die heeft gezien en ik toch wel heel graag zou hebben dat hij ophoudt met loeihard ‘AAMBEITJES’ te roepen in de Albert Heijn.
  • Niet meer uit elkaar knappen van trots als hij superflink zijn karretje terug gaat zetten in de rij en mooi terugwandelt om zich nog eens naast die hamster in zijn auto te placeren. Hier heb ik geen foto van want telkens ik probeer roept hij ‘nee mama, niet foto’. Hij wil niet dat zijn maten dat weten zeker? Maar ik heb nog 54 dagen om het te vereeuwigen 😉
  • Geen casual gebabbel aan de kassa meer, met mensen die vragen ‘hoe oud dat manneke is’ en ‘dat dat wel een flinken is zeg, zo mooi helpen met zijn mama’.
  • Niet meer naar de Okay gaan op weg naar huis terwijl ik eigenlijk niets nodig heb maar dan toch maar een potje boter kopen omdat Kleine Broer zoooooooo graag naar de Okay-winkel wil want ‘PRRRRROEFEN!! Ikke prrrroefen!!’

    ’t Waren gezellige tijden, dat is een feit!

Daan (2).JPG

Gelukkig hebben ze op school pakweg de helft van’t jaar vakantie (:p)
en dan kan ik die twee kadees van mij toch weer gezellig meenemen.
Enig minpuntje: dan zit de kar wel héél rap vol!

samen

Een gedachte over “’t Zit er bijna op

  1. Pingback: Tijd opeisen | Broertjesmama

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s