Schiphol

Vorige week deden wij een namiddagje Schiphol.
Schiphol? Ja, inderdaad. Onze vlucht naar Porto werd omgeleid naar Luik maar dat zagen wij eigenlijk niet zo zitten. Aangezien we met de jongens reizen, proberen we dat zo comfortabel te laten verlopen en rijden dus liefst met onze eigen wagen naar en van de luchthaven. Naar Luik zou dat niet handig zijn, aangezien het nog niet zeker was of we aan het einde van onze reis naar Luik of naar Zaventem zouden terugkeren. Bovendien zag ik er wat tegenop dat de luchthaven in Luik me toch niet echt voorzien leek op de hoeveelheid volk die er op dat moment aanwezig zou zijn.  En de definitieve vluchturen zouden waarschijnlijk pas de dag voordien bekend gemaakt worden, pff daar heeft de controlefreak in mij dan weer een probleem mee 😉 Dus twitterde ik met TAP (onze luchtvaartmaatschappij in Portugal) en zij waren zo vriendelijk om alles aan te passen, zodat we van Schiphol konden vertrekken (en terugkeren).

Haast en spoed is zelden goed, en helemaal niet gezellig als je op reis vertrekt. Dus wij doen daar dan ook simpelweg niét aan. Dus vertrokken we in de voormiddag al naar Schiphol, om onderweg nog ergens frietjes te eten. Ruim op tijd kwamen we aan op de shuttleparking – die we wel even hadden moeten zoeken eigenlijk. En toen kwam het spectaculairste moment van de dag !!!!! (Voor Kleine Broer toch) We mochten mee met een autobusje!!! 😀 ’t Ventje kon zijn geluk niet op, zo fantastisch dat hij dat vond. Hilarisch!

Zelf was ik in het gezegende jaar 2003 op Schiphol geweest, voor de Griekenland-reis tijdens de grote vakantie tussen het vijfde en zesde middelbaar. Memories! Maar van die luchthaven herinnerde ik me helemaal niets hoor. Dat het groot was, dat was zowat het enige dat we erover wisten. Dat klopte ook.

Schiphol bleek best een leuke omgeving te zijn voor de zonen.  Ze hebben zich er geen moment verveeld. Zowel binnen als buiten de controlezone waren zo’n leuke speeltuintjes (genre mini-binnenspeeltuin) dat Grote Broer op de terugweg niet naar huis wilde toen we landden, hij wilde liever nog een beetje gaan spelen.

Op het panoramaterras – echt de moeite waard om te gaan kijken! – staat een gepensioneerd vliegtuig waar je eens in de cockpit kan gaan kijken, ook altijd een leuke activiteit natuurlijk.

image

O, en de luchthaven is zo groot dat er vééél transportbanden waren ‘Ze hebben zo’n banden voor de valiezen en voor de mensen’, zei Grote Broer 🙂

image

Dus ja, dan ga je toch gewoon nòg een keer naar het einde en terug?

De rest van het verloop van onze reis lees je binnenkort (stay tuned 😉 )

Hoe de heenvlucht verliep, wil ik jullie wel nog meegeven: héérlijk rustig.

image

Ahja, geef die drie jongens een scherm en je hoort ze de rest van de vlucht niet meer, hoor.
Tijdens de heen- en terugvlucht kon ik zowaar een boek uitlezen (Suzanne Vermeer – Cruise, voor zij die het interesseert). Aaaaah wat een zalige en onverwachte luxe!

 

 

 

Een gedachte over “Schiphol

  1. Pingback: Porto in Porto | Broertjesmama

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s