EHBO

Toen ik een jaar of 16 was, volgde ik ’s avonds een cursus EHBO in mijn gemeente. Inmiddels is het gebouw waar deze opleiding doorging al gesloopt wegens tja, instortingsgevaar ofzo, en bevindt er zich daar al een jaar of tien alleen maar een parking. Om maar te illustreren hoe lang het geleden is dat ik deze opleiding volgde.

Al een paar jaar speel ik daarom met het idee om deze cursus te vernieuwen. Geregeld check ik dus eens op de website van het Rode Kruis of er nog opleidingen zijn in mijn buurt. Jammer genoeg is de dichtste toch zeker op een half uur rijden hier vandaan, wat ik toch een te lange wekelijkse autorit vind voor zoiets. Komt daar nog bij dat ik pas kan vertrekken als Meneer thuis is om me af te lossen bij de kindjes, dus het is nog nooit haalbaar geweest. Jammer!

Enkele weken geleden las ik in de krant over de Child Care Academy, een soort Tupperware-party maar dan – je raadt het al – met een opleiding EHBO. Slechts één avond, en vooral gericht op EHBO bij kleine kinderen. Dat leek me iets voor mij, si! Ik polste eens bij vriendinnen om te weten of ik aan een team zou geraken, maar de meesten bleken ofwel niet geïnteresseerd (voornamelijk wegens geen kinderen) ofwel hebben ze op hun werk recent nog EHBO-lessen gekregen. Dat blijkt nog vaker voor te komen dan ik dacht. Ik heb zeker geen zin om voor zoiets actief mensen te gaan ronselen, ’t was maar een ballonnetje oplaten. Dus dat idee schoof ik ook van de baan.

Tot ik woensdagavond bij mijn ouders eens verzuchtte dat ik toch echt graag mijn EHBO-kennis wat wou bijspijkeren. En mijn vader, die alles bijhoudt wat je maar kan bedenken en dat ongelofelijk genoeg ook altijd binnen de acht minuten kan terugvinden, toverde mijn 14 jaar oude ‘Praktijkboek Eerste Hulp’ te voorschijn.

Zo komt het dat ik op een zaterdagavond in april (ow shit daar gaan mijn streetcredits die ik toch al lang niet meer had)  in mijn luie zetel die cursus doorblader en besef dat het met mijn kennis helemaal niet zo erg gesteld was als ik dacht. Maar het wordt toch allemaal eens een beetje ge-update, wat ik wel een aangenaam idee vind. En zoveel zal er wel niet veranderd zijn, op vlak van EHBO.

  
Mèt mijn nieuwe watermeloensokken aan, ahja!!

Kleine Broer zei, toen hij ze voor het eerst opmerkte (2 minuten nadat ik ze aantrok): MAMA! JOUW.SOKKEN.TAARTJES! TAARTJES! OP.SOKKEN! Nee jongen, dat is watermeloen. MAMA! JIJ.SOKKEN.WATERMELOEN! OP.JOUW.SOKKEN!

Ja, mocht je ’t nog niet weten, dat ventje spreekt nog altijd voornamelijk in hoofdletters 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s