Terug van weggeweest

De afgelopen 10 dagen brachten wij door op Vacansoleil-camping Le Grand Dague. Ik dacht vooraf: Och, terwijl we daar zijn schrijf ik wel enkele blogpostjes, ’t is niet alsof ik daar zoveel te doen zal hebben. Maar niets bleek minder waar: de dagen vlògen voorbij. Met euh, niksen, vooral. Niksen terwijl de kindjes zich het zweet uit hun lijfjes speelden in de binnenspeeltuin ‘buiten’speeltuin. Petanque jeu-de-boules spelen. Dobberen in het zwembad terwijl de jongens vijftien zevenentwintig achtendertig keer na elkaar van de piratenbootglijbaan gleden. UNO spelen. Boeken lezen (tweeëneenhalf exemplaar maarliefst) of spelletjes ‘regenwormen’ op ons terras met een ijsje erbij. Ja kijk, voor jullie heb ik even geen tijd gehad, sorry hoor 😉

Maar nu zijn we terug thuis, al de volle twee uur, en ik heb helemaal géén zin om de gang, die vol staat met al ons reisgerief, vrij te maken. Dus zijn jullie nu mijn perfecte uitstel-excuus. Nog eens sorry hoor 😉

Foto’s van de reis volgen nog en ik zal jullie uitgebreid vanalles vertellen wat we beleefd hebben en in de omgeving hebben bezocht. Ik kan wel al zeggen dat de camping zeker een aanrader was! Zo erg zelfs, dat wij vanaf dag één al tegen elkaar zeiden dat we overwogen om volgend jaar terug te keren. En dat voor 2 mensen die pakweg twee jaar geleden nog zéker waren dat ze nooit 2x naar dezelfde plek op reis zouden trekken, dat wil wat zeggen.

Maar vanavond beperk ik me tot enkele gedachtes van tijdens de heenreis:

1x per jaar gebeurt het dat mijn Meneer en ik vroeger wakker zijn dan de jongens. (Nuja, het laatste jaar kunnen we eigenlijk niet klagen hoor, tijdens de week moeten wij hen ook soms wakker maken. Maar in het weekend, als we niet op een bepaald uur het huis uit moeten, dan zijn het toch altijd zij die ons wakker maken, wij zouden dan met gemak nog een uurtje of twee langer kunnen pitten). Dit jaar zetten we de wekker op het onzalige uur 03.00.

IMG_7020.JPG

Op een gewone weekdag heb ik meer dan 1 minuut nodig om mijn bed uit te rollen hoor, maar als ik op reis mag vertrekken is al dat snoozen ‘ineens’ niet meer nodig.

Gelukkig waren we de dag voordien al om 20u15 in slaap geraakt. Wij hebben daar geen enkele moeite mee, om zo vroeg in te slapen. Heck, ik ben al moe sinds 2011 dus ik kan ondertussen overal en altijd tukken.

Het is één van mijn favoriete kleine momentjes aan het op reis gaan. Het uitzien naar wat komt, die hele rit ernaartoe ook wel spannend vinden, en ondertussen tijdens het tanden poetsen staan giechelen met mijn Meneer dat ‘die twee nu eens zélf zullen voelen hoe dat voelt om ùren voor je wil opstaan, gewekt te worden’ ‘We zullen nu eens zién wie er wie wakker maakt’. Gnagnagna!

Om 3u35 hadden we alles en iedereen ingeladen en reden we onze oprit af. De kindertjes zouden wel gewoon verderslapen, dat was het plan. Of niet, dus. Die bleven klaarwakker voor zich uit staren en/of vrachtwagens tellen tot we Parijs naderden. Aangezien het toen toch licht werd zijn we daar dan maar gestopt, om te ontbijten.

IMG_7023.JPG

Daarna vielen ze gelukkig wel in slaap voor een lange dut, terwijl ik de ring rond Parijs trotseerde. Als er niet door een boze Fransman naar je is getoeterd, heb je de Péripherique niet belééfd, zeggekik. Een tijdje later stopten we voor een twééde ontbijtje, van Franse croissantjes, nomnomnom. Je kan nooit te veel ontbijten, zeggekik ook.

Daarna opperde de jongste dat hij wel zijn tuutje terug wilde. ‘Nee toch,’ zei ik, ‘een tuutje is alleen om te slapen’. Waarop hij riep (fluisteren kent hij niet, hij heeft alleen een stand ‘luid’ en ‘luider’, die jongste van ons): ‘MAAR IK SLÁÁÁPT! KIJK IK SLÁÁÁÁÁÁPT!’

IMG_7024.JPG

En ik geloofde hem 😉

Tegen net na de middag kwamen we al aan op de camping. Ons huisje was nog niet vrij, maar we hebben op ons gemak de camping verkend, het eerste vakantie-ijsje naar binnen gewerkt en tegen 16u30 plonsden we al het zwembad in, om de reis van ons af te spoelen.

zwembad.jpg

Tegen bedjetijd (vakantie-bedjetijd ligt algauw zo’n 2 uur later dan gewone-bedjetijd maar ssst) waren de jongens zo blij met hun plaktattoos dat ze alweer helemaal vergeten waren dat ze die dag zoveel uur in de auto hadden doorgebracht.

IMG_7040.JPG

2 gedachten over “Terug van weggeweest

  1. o, hoe toevallig. Wij hebben erg getwijfeld tussen deze camping en die waar we tot vorige week waren (les mediterranées beach garden). Deze staat met stip op één voor volgend jaar, hoe fijn dat jij enthousiast lijkt. Ik lees benieuwd mee.

    • Aha, dan zal ik de camping van jou ook eens gaan checken, voor misschien volgend jaar. Le Grand Dague was zalig! Vorig jaar zaten we op Le Pommier, ook leuk maar dit is toch meer voor mensen met oudere kinderen, die van ons zijn nog kleintjes he.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s