Koukleum

Vorige keer gaf ik jullie de oplossing voor ‘het probleem van het fotoboek-fenomeen‘. Nu heb ik zelf een ander probleempje dat ik met jullie wil delen, en waar jullie mij misschien mee kunnen helpen. Want ’t moet niet altijd van mijn kant komen he! 😉

Zoals ik al eerder vertelde ben ik een enorme koukleum. Hoe tegenstrijdig het ook klinkt, daardoor hou ik erg van de winter. Ah ja, want in de winter zegt er niemand ‘Lien, allé, heb jij nu een trui aan, ’t is xx graden zeg’ zoals ik in de lente/zomer vaak hoor – want iederéén draagt een trui in de winter. En bovendien: niémand ziet hoeveel lagen onderhemdjes (of als je het écht bont wil maken: t-shirts met lange mouwen!)  je onder die dikke trui aan hebt! Niémand! *gnagnagna* Je kan zelfs een lekker warme kousenbroek onder je jeansbroek dragen, niémand die er zaken mee heeft hé! (elke gelijkenis met bestaande personen en/of gebeurtenissen berust op louter toeval)

Het koudegevoel is bij mij zo erg, dat ik een hele dag kan werken in een bureau waar de verwarming stuk is. Zonder dat ik een kik geef. Ah ja, ik heb het eigenlijk àltijd koud dus ik heb al geleerd om daarmee ‘te leven’ dus kijk ik niet eens meer of er misschien iets met de verwarming scheelt, ik ga er gewoon van uit dat het wel aan mij zal liggen. Best wel zielig, eigenlijk he? *probeert een beetje medelijden op te wekken*

Ooit schudde ik een vriend van Meneer voor het eerst de hand, waarop hij zijn hand wegtrok en uitriep ‘Ja ndéén, oe lange ziej gie ol dwod!’*

*Voor niet-West-Vlamingen: vertaling: ‘(niet vertaalbaar), hoe lang ben jij al dood’.

Ook in bed heb ik het natuurlijk altijd koud. 3/4 van alle nachten slaap ik met sokken aan. 1/2 van de nachten: met mijn sokken OVER mijn lange pyjamabroek zodat er zeker geen stukje bloot vel is want brrrrr. En toch aan 2 kinderen geraakt, moeilijk te begrijpen hé 😉

En Meneer vindt dan wel altijd dat ik overdrijf, maar denk je dat hij me mijn voeten aan hém laat warmen, nee hoor! Zó egoïstisch van hem!

Enfin, nu heb ik iets verzonnen dat mijn probleem toch al in bed zou kunnen oplossen.

Ken je zo’n kersenpitkussentjes die je kan opwarmen in de microgolf?
En ken je zo’n borstvoedingskussens die ze verkopen bij Dreambaby?

PICT0402.JPG

Ter illustratie, een fotootje uit de oude doos van Grote Broer (l).

Je hoort mij al komen zeker? Als ik nu in bed een kersenpitkussen(tje) zou kunnen leggen, maar dan van dàt formaat. Aaaahhhh dat moet toch prachtig zijn!

Dus als iemand nu aub een microcolfoven voor mij kan maken, waar ik dat kussen(tje) dan in kan opwarmen, graag in januari nog leveren alstublieftdankuwel!

 

Advertenties

4 thoughts on “Koukleum

  1. Van die XL lange kersenpitten kussentjes kopen en die achter elkaar over je heen draperen? Betere tips dan dat heb ik helaas niet. Ik had het als kind ook àltijd koud, dat is vreselijk. Ik ben nu meestal een warm stoveke geworden, maar zodra ik moe ben of het me niet gaat, krijg ik weer koud. Ik slaap stiekem bijna heel het jaar door met kersenpitjes, er liggen hier 3 exemplaren voor de hele koude nachten 😉

  2. Pingback: Als de sneeuw niet naar ons wil komen… | Broertjesmama

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s