New York met kinderen – dag 7

Dag 7 – Union Square Park en wandeling in SoHo

Vandaag was het tijd om afscheid te nemen van ons appartementje in Chinatown.

We sliepen uit, pakten de laatste zaken in, lieten de sleutels achter op de keukentafel en trokken de deur achter ons dicht. Da-ag!

Pas om 17u zouden we, volgens onze ruime berekeningen, naar de luchthaven moeten vertrekken. Dus we hadden nog wel wat uurtjes over.

Onze bagage moest natuurlijk ook ergens blijven tijdens deze enkele ‘dakloze’ uurtjes, daarvoor gebruikten wij Vertoe. Vertoe is een soort PostPunt maar dan voor je valiezen: bij verschillende Deli’s, winkels en dergelijke kan je een plekje reserveren om je bagage voor enkele uren te stockeren. Wij betaalden 20 $ voor een dag en dropten daarvoor 3 valiezen bij ‘Centre Finest Deli’ vlakbij de metrohalte nabij ons appartement. Centre Finest Deli bleek een onooglijk klein shopje te zijn waar de eigenaar zo vriendelijk was de 3 stukken bagage bovenop zijn koelkasten te placeren, naast zijn kassa. Meer plaats was er nu eenmaal niet. We moesten de valiezen trouwens ook 1 per 1 binnen brengen want er was niet genoeg vloerruimte om ze alledrie te plaatsen 😀
We kregen wel 3 plastic labeltjes met een QR-code om aan onze valies te bevestigen, maar ik had pas achteraf door dat ik die labeltjes eigenlijk dóór de ritssluitingen had moeten steken zodat je valies zeker niet geopend kan worden zonder dat je het doorhebt. Met gemengde gevoelens lieten we de bagage achter en gingen op pad. Voor de minder avontuurlijken onder ons: er bestaan ook ‘degelijkere’ opties om je bagage te stockeren, maar kijk, het is toch altijd leuk als het een beetje spannend blijft hé 😉

De eigenaar was zo’n vriendelijke en joviale man dat hij het hilarisch vond om, toen we de valiezen weer gingen ophalen, te doen alsof hij van niets wist. ‘Luggage? What luggage?’ Haha, meneer, hilarisch, maar je zorgt ook wel voor een klein stresske hoor alstublieftbedankt 😀

Bon, we trokken naar Union Square Park voor de mooie Evelyn Playground die we op Google Maps hadden ontdekt. We zouden dat via een omwegje doen, even heen en weer over de Manhattan Bridge om het uitzicht te zien. Eitje!

En daar liep het dus even mis. Hoogmoed komt voor de val 😀 Maar in al ons enthousiasme letten we dus niet goed op, we stapten af aan ‘de halte na de brug’ maar blijkbaar zaten we op een expresslijn. En als je terug wilt keren, maar je weet niet in welk station je op dit moment staat, dan gebeuren er al eens fouten natuurlijk. Ik meen me zelfs te herinneren dat we twéé keer op een misse metro zaten voor we de juiste vast hadden. Enfin, een uur later vroeg Grote Broer wanneer we ‘eindelijk nog eens boven de grond zouden komen’, terecht 😀

’s Was wel mooi hoor
Even nakijken of we nu wél goed zitten.

Enfin, uiteindelijk bereikten we Union Square Park en de Evelyn Playground. We wandelden ook even langs het boerenmarktje daar. Het was duidelijk te merken dat het weekend was, overal waren gezinnen aan het genieten van hun vrije dag. We waren dit keer dan ook bijlange niet de enigen die picknickten op het speelplein 🙂
Voor de ingang van de Whole Foods Market werden chocolaatjes uitgedeeld, samen met een uitnodiging om op Pasen naar de kerk te komen.

Voor de namiddag had ik een wandeling met Free Tours by Foot voor ons gereserveerd, om de buurten SoHo/Little Italy/Chinatown te verkennen. Dit deed ik omdat ik dacht dat we anders op onze laatste dag wat verloren zouden lopen, aangezien je geen enkele ‘belangrijke’ bezienswaardigheid zolang zou willen uitstellen. Dat was ook wel een beetje zo, als we deze gidstocht niet hadden gehad, hadden we waarschijnlijk de hele namiddag maar wat gelanterfant, haha.

Op naar het afspreekpunt om met een internationaal gezelschap rondgeleid te worden in SoHo/Little Italy/Chinatown. SoHo (genoemd naar South of Houston Street) bestond in het begin vooral uit loodsen en fabrieken, later vestigden er zich hier veel kunstenaars en de dag van vandaag is het de woonplaats van heel wat filmsterren en worden er ook vaak films opgenomen. De rondleiding was interessant, ook voor de kinderen (met weetjes over grafiti, het gebouw met de allereerste personenlift en hoe de rijkste mensen op het gelijkvloers woonden toen die nog niet bestonden) maar ik heb er blijkbaar 0 foto’s genomen. We kwamen bijvoorbeeld ook langs de pizzeria uit Men In Black enzo.

fotootje van Internet – Ben’s Pizza uit Men in Black
Afbeeldingsresultaat voor soho nyc
nog fotootje van internet – SoHo

Voor onze laatste uurtjes in New York was het zonnetje er weer graag bij, het was zelfs bij momenten te warm.

De wandeling eindigde vlakbij ons bagagestockeerpunt dus die namen we ineens mee. Meneer haalde voor ons vier een laatste donut terwijl de kinderen zich nog even uitleefden op het speelplein van Colombus Park. Ik had geen moeite om hen in de gaten te houden: het was zaterdagnamiddag en die van mij waren de enige twee blanke kindjes tussen een zestigtal Chinese kindertjes 😉 Rond het speelplein zaten de volwassenen MahJong te spelen.

En dan, op naar de luchthaven, JFK deze keer. Op de metro keken we goed uit: enkele stations waren afgesloten voor onderhoud dus we konden onze eerste keus route niet nemen en na ons akkefietje van ‘s middags wilden we ons zeker niet vergissen en al die bagage nodeloze trappen op moeten slepen. Maar eenmaal op de laatste metro overgestapt was er iets vreemds aan de hand: op de buitenkant van het metrostel hadden we 100% zeker een andere eindhalte zien staan dan we nu binnen geafficheerd zagen (de lijn splitste verder nog in 2 takken dus wij moesten natuurlijk die naar de luchthaven hebben). Een wat oudere dame zag ons aarzelen, wijzen, naar ons plannetje kijken en nog meer aarzelen toen we tegen elkaar zeiden dat er niemand anders met valiezen op weg naar de luchthaven leek te zijn, waarop ze ons vroeg of ze ons kon helpen. Ja, graag 🙂

De dame legde uit dat ze tot net voorbij de splitsing van de metrolijnen moest, daar woonde ze. Ze was 60 jaar oud en er heel trots op dat ze maandelijks tot in Manhattan kwam om haar zoon te bezoeken. Volgens haar zaten we niet op de metro naar de luchthaven, maar konden we toch best blijven zitten want via deze route zouden we niet de dure airTrain moeten nemen maar konden we met een gewone bus tot aan JFK. Ze deed het ook altijd zo, zei ze, het duurde alleen maar wat langer maar het was goedkoper en makkelijker. Wij waren er toch niet helemaal gerust in want op weg naar onze vlucht wilden we natuurlijk geen risico nemen. En dan een busroute die we in ons opzoekwerk niet waren tegengekomen? Dus, we waren nog aan het overleggen wat we zouden doen – wat niet snel ging, want de vrouw bleef ons maar onderbreken om nog eens te herhalen welke buslijn we dan moesten nemen en dat we er echt niet mee in moesten zitten, ze wist het héél zeker – toen we de splitsing passeerden… en er werd omgeroepen dat we weldegelijk in de metro op weg naar de luchthaven zaten. Waarop onze gidse ‘oops’ zei en aan de mensen naast ons vroeg of ze dat juist gehoord had, en aan hén instructies vroeg hoe ze nu het best terug op de juiste metrolijn terecht zou komen 😀

Op de AirTrain verbaasde ik Meneer met mijn, al zeg ik het zelf, uitstékende inpakkunsten: ik opende 1 valies en kieperde er de dagrugzak in leeg, nam een tweede valies en haalde daar in 1 beweging een tas uit met alles dat we in de handbagage nodig hadden, inclusief een joggingbroek voor de jongens zodat ze makkelijker zouden zitten dan in hun jeans. Jaja, ik was best trots op mijn organisatieskills, mag het ja 🙂

we klokten af op 138.404 stappen in 7 dagen

Op de luchthaven aten we nog wat (jammer dat luchthaveneten én belachelijk duur is én een vreselijke kwaliteit heeft, 1 van de 2 zou toch genoeg moeten zijn lijkt me) en daarna mochten de jongens wat chillen met de iPad tot we zouden boarden. Tot hun grote vreugde had de vlucht een uur vertraging… 😉

en daar gingen we dan…

We hadden hen heel goed uitgelegd dat het deze keer een nachtvlucht was, en vreesden er toch wat voor, zo met 2 kleine kinderen. Die vrees bleek totáál onterecht: na het bordje eten, toen we zeiden dat het bedtijd was, schoven ze zich beiden op hun zij en binnen de 5 minuten waren ze in een diepe slaap tot het tijd was voor ontbijt. Dit in tegenstelling tot ikzelf, die toch heel wat moeite had om de slaap te vatten en verschillende keren wakker werd, en Meneer die zowat elk uur op de klok zag passeren. We hadden echt minder last met de kindjes dan met onszelf 😀

En voila, op zondag rond de middag zetten we weer voet op Europese grond, in Düsseldorf.

Dag New York, we zullen je missen – en nog heel veel aan je denken 🙂

Een gedachte over “New York met kinderen – dag 7

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s