Aftellen

Had je me enkele jaren geleden verteld dat ik een reis voor in de zomer al vóór het einde van het jaar zou boeken, ik had u zotverklaard. Misschien niet luidop, want ik ben een heel beleefd meisje hoor. Maar serieus, al die vroegboekers, ik snapte dat toch niet helemaal hoor. ’t Is nu niet dat heel Frankrijk ineens ‘vol’ zal zijn zeker, overdrijft ne keer niet hé.

Maar hoe gaat dat – een mens wordt oud, zeker? In ieder geval, twee jaar geleden boekten we in januari al onze zomervakantie en vonden dat eigenlijk zelf nog een beetje onnozel, maar we dachten nog dat dat voor 1 keer geen kwaad kon. En toen was de toon gezet, natuurlijk. Dus nu is het december 2016 en zijn er ineens al twee vakanties én een weekendje geboekt voor 2017 😮

I blame Vacansoleil met hun vroegboek-actie: als we vóór 1 december boekten, kregen we een gratis weekendje cadeau. En als iemand ‘gratis’ zegt dan flapperen mijn oren *grijns* We gaan net zoals vorig jaar naar De Schatberg en vandaar op uitstap naar Irrland – oh àl mijn geld voor iemand die een Irrland in West-Vlaanderen wil oprichten! Eens de zomervakantie geregeld was, had ik natuurlijk een beetje kortsluiting in mijn hoofd want ook in de paasvakantie willen wij er dit jaar graag op uit en dat is véél vroeger dan juli dus dan kon ik die toch beter ineens ook regelen? Right?

venetieEn zo komt het dat wij nu al kunnen aftellen naar onze trip naar daar-waar-we-al-zó-lang-eens-naartoe-willen: Venetië (l)

ven-gidsWant Venetië kan in deze lijst toch echt niet ontbreken.

Eindejaarslijstje

Sinds een groot jaar houd ik in Evernote, ook bekend als die-app-waar-ik-vanzeleven-niet-meer-zonder-zou-kunnen, door het jaar een lijstje bij van dingen die ik tegenkom (in tijdschriften, reclames, op Instagram of gewoon in een winkel natuurlijk) en leuk vind. Vroeger zou ik deze zaken ofwel voorbijgelopen hebben want tjah, nódig heb ik ze niet. Of misschien, héél misschien 😉 , had ik enkele van die zaken wel gewoon zelf gekocht. Maar die tijd is voorbij: al wat ik zie en niet nódig heb (blijft een relatief begrip natuurlijk maar dat had u wel gedacht 😉 ) typ ik in mijn lijstje. Dat is niet alleen heel erg Marie Kondo, het zorgt er ook voor dat ik op het einde van het jaar wél weet wat geantwoord op de obligate ‘waarmee kan ik u een plezier doen’ en ‘is er eigenlijk iets dat je graag wil hebben’ tot zelfs ‘heb je misschien een verlanglijstje’. Er zijn namelijk blijkbaar héél wat dingen die ik eigenlijk wel graag wil hebben 😉

Heb je dus zelf nog geen cadeau-tips om uit te delen, of zoek je net kadootjes voor iemand die van ver wel wat lijkt op mij, lees dan zeker verder. Of niet, allé, ge moet het zelf weten natuurlijk hé. Enfin, hou je klaar voor Broertjesmama’s super-de-luxe-maar-toch-eigenlijk-best-wel-goedkope-eindejaarstips!

Pro-tip: als je een aantal cadeautips hebt, kan je op Wilgraaghebben een lijstje maken waarop jouw gulle gevers anoniem kunnen afvinken wat ze voor je gekocht hebben.

&k reflection theelichthouder

2016-12-08-14_03_23-k-reflection-4-goud-_-kleveringMet zo’n mooie theelichthouder kan je nooit missen, toch?
Enkele maanden geleden nam ik – uiteraard onder invloed van Marie Kondo – het nogal drastische besluit om géén kaarsen meer te kopen. Ever. Of toch op zijn minst tot élke kaars die ik in huis heb, opgebrand is. Allemaal. Ik laat het even tot u doordringen, dat is dus echt wel sneller gezegd dan gedaan. Deze zou ideaal zijn om die twee 3/4-volle verpakkingen van 200 theelichtjes op te  branden. En aangezien er 4 kaarsjes in passen raken ze lekker snel op kan ik deze ook perfect educatief verantwoord gebruiken tijdens de advent.

een tijdschriftenbox

zoals deze of deze. Want tijdschriften zijn toch echte verwennerijtjes, vind ik.

bongo-bonnen

Om in de kadobon-sfeer te blijven: het is misschien niet 100% origineel, maar met een goeie Bongo-bon is ook nog altijd niets mis, vind ik. Kies er dan wel eentje die bij de ontvanger past. Mijzelf kan je het meeste plezier doen met Lunch voor Twee, Ontbijt met Bubbels of Dagje Uit.

chocolade

Denk Ferrerro Rocher. Denk Milka-pakketjes. Denk Tony’s Chocolonely. Want… yum!
En in december en januari tellen de calorieën niet, dat weet toch iedereen.

1474878271-tonyeen portefeuille

Deze vind ik bijvoorbeeld zó mooi!

zeep

In mijn familie worden met de kerstdagen en verjaardagen best veel zeep-pakketjes aan elkaar geschonken. Mijn vader krijgt van de kleinzonen meestal elk een fles douchegel. Gelukkig heeft hij er maar drie 😉 Kwestie van origineel te zijn, roepen wij na het openen altijd ”t Is niet dat we willen zeggen dat je stinkt ofzo!’ Haha. Ha.
Enfin, zeep dus. Het ideale geschenk voor iemand die ‘alles al heeft’, want zeep raakt ook op. Kruidvat heeft meestal leuke pakketjes met Dove binnen, of als je iets duurder wil gaan kies je voor Rituals of Lush (voor kindjes kan ik trouwens de FUN zeker aanraden!!)

cinema-tickets

Nog zo’n klassieker. Zorg wel dat je ze geeft aan iemand die daadwerkelijk in de cinema geraakt 😉

een tote bag van Eva Mouton

Of iets anders uit haar webshop. Want zó leuk!

2016-12-08-14_25_20-toekan-tote-bag-tote-bags-shop-eva-moutoneen spelletje

Op mijn lijstje staat bijvoorbeeld Kwatro, of Set.

een selfie stick
kreeg ik voor mijn verjaardag, en werd al goed gebruikt. Zo leerden we Sinterklaas bijvoorbeeld om mee te gaan met zijn tijd 😉

img_8365De bedoeling is dat ik flink oefen zodat we hem kunnen gebruiken om mooie gezinsfotootjes te nemen op reis in de paasvakantie – stay tuned 😉

een bon voor een ontbijt aan huis

spreekt mij ook wel aan.
Blijkbaar ben ik nogal van de ‘belevingen’. Belevingen nemen namelijk geen plaats in in je kast *duim*!
Eigenlijk, bij nader inzien ben ik blijkbaar nogal ‘van het eten’. Met eten kun je nooit missen, want hé, iederéén moet eten, toch?!

Ziezo, dan kan ik alleen nog maar zeggen: happy shopping!

season-of-shopping-bucks-county

De winter

De winter – o wat hou ik er toch van.

De winter is nochtans elk jaar weer een grote uitdaging voor mij, want ik ben een echte koukleum.
Trouwens, niet dat ik het dan in de zomer altijd lekker fris heb. Zo werkt het jammergenoeg niet. Laat ons zeggen dat ik gewoon een zeer slechte inwendige thermostaat heb. Eigenlijk ben ik op mijn best als het buiten tussen de achttien en de eenentwintig graden is. That’s it. Warmer en ik begin te zuchten dat dat toch allemaal niet nodig is, die hitte, en ik blijf al zéker het liefst uit de zon. Kouder en ik loop de hele dag met kippenvel en zou ’s nachts nog het liefst van al niet met mijn eigen voeten het bed moeten delen.
Dit alles zorgt ervoor dat ik op een heel jaar misschien een dag of drie binnen mijn comfort-temperatuur val – meestal ergens een woensdag in april of mei en een weekend in september.

Maar enfin, hoewel het dus eigenlijk een behoorlijk onpraktisch seizoen is voor een koukleum met ijsblok-voeten, een bril die overal waar je binnenkomt aandampt en heb ik het al over die koude voeten gehad? – hou ik toch zo van de herfst die overgaat in de winter en het hele sfeertje dat daarbij hoort.

Binnenblijven, dikke pluizige truien dragen, warme chocomelk drinken,

winterkaarsjes branden, Disneyfilms onder een tv-dekentje,
mijn lievelingssjaal mag weer uit de kast,

2ik mag kersttenues bij elkaar shoppen en als kers op de taart: stilletjesaan wordt het alweer tijd voor de kerstversiering!

Nadat ik enkele jaren creatief heb moeten zijncollageomdat ik niet het risico wilde lopen dat de één of andere peuter de hele boom met een zwiep zou omgooien en alle ballen door de hele living zou lanceren, heb ik besloten dat het dit jaar weer tijd is voor onze ‘echte plastieken’ kerstboom. Aangezien ik plastieken kerstballen heb gescoord, zullen de kindjes zelfs kunnen helpen om die te versieren en ruzie maken over wie de piek erop mag placeren.
Making memories!

Maar wees gerust, de velcro-kerstboom van vorig jaar komt dit jaar ook terug, hoor!

Gamenight

Bij ons thuis is donderdag geen datenight, maar gamenight. Onze kinderen houden namelijk énorm van gezelschapsspelletjes, maar als ze bovenaan in de kast sukkelen raakte het soms wat vergeten om deze ook effectief te spelen. Daarom voerden we enkele weken geleden de traditie van gamenight in, en wees maar zeker dat ze ons er nu met veel plezier aan herinneren tijdens het avondeten!

Na het eten spelen we minstens twee spelletjes: eentje dat de kindjes kiezen en eentje dat ik voor hen kies. In de praktijk komt het erop neer dat we UNO spelen en dat ik dan nog iets mag kiezen 😉

Een van de favorieten van het moment is ‘Mix and Match’, dat Grote Broer kado kreeg van mijn zus – zij haalde het bij Meneer Snor.

Een tof en eenvoudig spelletje waarbij je om het eerst drie volledige mannetjes moet maken (ze hoeven niet ‘logisch’ te zijn, maar alleen een hoofd, benen en een buik te hebben). Als je het kaartje dat je neemt, niet kan gebruiken, leg je het op de aflegstapel waar de volgende het wel mag nemen als hij het kan gebruiken.
Perfect te spelen met een driejarige of zelfs tweejarige, en de kindjes maken evenveel kans om te winnen als wij wat het voor hen natuurlijk ook leuk maakt.

Spelletjes spelen is educatief verantwoord én vooral heel gezellig dus ik probeer in elk geval om de wekelijkse gamenight er verder in te houden.

Of het dan élke week zo’n succes is?

Tja, soms ben je al een beetje moe en als je dan keihard UNO hebt geroepen maar met een blauwe één in je handjes zit… we kennen allemààl dat gevoel zeker? 😉

IMG_8164.JPG

Doen alsof je creatief bent – voor dummies

Sinds ik door mijn job niet meer tweewekelijks bij naaiclub ‘De Scheve Stekkinge’ geraak, blijft het hier op het creatieve front heel stil. Het is niet zo dat ik nooit meer naald en draad aanraak hoor, dat niet. Maar jammer genoeg beperkt het zich meestal tot het vastnaaien van een knielap op een broek, meestal op een exemplaar van amper een week oud ofzo. De week nadien naai ik dan ook een knielap op de andere knie, die tegen dan ook al stuk is, en tegen de week dààrna besluit ik dat dat toch ook geen zicht is, zo’n versleten broek – gelijk hoe schoon die knielappen zijn, dat blíjft toch een broek met knielappen – en verdwijnt hij toch. Wat zich dan herhaalt. En herhaalt. En …
Het is een fase, denk ik dan maar. Het is een fase. Hetiseenfasehetiseenfasehetiseenfase.

Om toch af en toe eens het gevoel te hebben dat ik zelfs iets leuks gemaakt heb, beroep ik me dan maar op flockfolie. Er bestaat geen gemakkelijker materiaal om mee te werken, serieus. Als je eigenlijk twee linkerhanden hebt maar toch eens de creatieve mama wil uithangen voor je kindertjes, scoor dan wat flockfolie  en geniet van de ‘wooow mama ik wist niet dat jij dat kon!’s. Gratis tip van mij voor u!

Zo ook afgelopen zaterdag, toen ik eindelijk werk maakte van de beloofde lego-trui voor Grote Broer.

Ahja, want hij had een tijdje geleden zelf mogen kiezen: een trui met een lego-mannetje of met een snor.

6c2e1a1339d65a9ace28a72f370e26c4

Dat is immers mijn tip twee voor vandaag: zet u achter de computer, typ ‘flockfolie’ of als je specifieker wil zijn ‘flockfolie jongen’ en voilà, je moet zelfs al niet meer zelf nadenken! Het is toch allemaal al eens eerder gedaan.

De geoefende creatieve geest heeft uiteraard al opgemerkt dat ik me beperk tot de makkelijkst na te maken ontwerpjes. Je kan daar zo zot in gaan als je wil, maar ik houd me aan mijn motto: waarom zou je het moeilijk maken als het ook poepsimpel kan zijn he.

niet

Deze bijvoorbeeld – hoewel héél cool – bood ik niét aan als keuze.

das.jpg

Deze maakte ik dan weer wél, toen Grote Broer nog een mini-ventje was (l)

Maar soit, een lego-trui dus. Ik kopiëerde het poppetje naar Word, drukte het af op het gewenste formaat, kleefde het achterop de flockfolie, knipte uit, positioneerde de stukjes met een zakdoekje erbovenop en kon beginnen vaststrijken. Klààr!

FullSizeRender.jpg

Maar wacht, waar zijn zijn armpjes gebleven?

FullSizeRender2.jpg

*zucht*
Enfin, nieuwe armpjes geknipt, natuurlijk eerst per ongeluk twee rechterarmpjes en geen linker-exemplaar… maar uiteindelijk kwam het allemaal in orde.

Om maar te zeggen: echt iederéén kan werken met flockfolie 😉
Veel succes!

Nog maar 38 dagen tot kerstmis!

Ja, het is hier wat kalmpjes geweest, inderdaad. Als de kindertjes vakantie hebben, heeft moeder de vrouw natuurlijk wel wat meer te doen dat op haar gemak aan haar bureaustoel een postje tikken. Gaan zwemmen, bijvoorbeeld. Twéé keer maarliefst, ahja één keer om het nieuwe zwembrilletje-op-sterkte- van Grote Broer te testen, en dan nog een keer… omdat zwemmen toch een echte herfstvakantie-activiteit is hé. Maar nu is de rust teruggekeerd en kan ik jullie nog net op tijd een heads-up geven: Over 38 dagen is het alweer kerstmis! ZIJN JULLIE ER KLAAR VOOR?!?!?!

Want wij dus wel *grijns*

Dat was het enige excuus dat ik nodig had om nog eens een shopke te placeren.

FullSizeRender(1).jpg

Oja, de mutsen spelen een muziekje als je op hun neus drukt. Want daarzonder was het er nog niet genoeg óver he!

Grote Broer had deze muts vorig jaar ook al, dit jaar vond ik nog een exemplaar en zullen ze dus a capella kunnen gaan. (l)
(dan zet ik wel mijn hoorapparaat af, bwahahaaa)

Vorig jaar vertelde Grote Broer dat een kindje van zijn klas ‘tegen de muur had moeten staan’, en weet je waarom? ‘We moesten stil zijn in de rij en hij had mijn muziekje aangezet.’ Tot zover de kerstgedachte 😀

Oja, ik doe zelf ook mee hoor. Dat jullie niet denken dat ik mijn kindertjes alleen laat opdraaien voor de kerstsfeer.

img_8202

Hashtag earfie.
Ter mijner verdediging: Ik heb ze enkel ingedaan voor de foto en nu blijven ze tot kerstavond in de kast hoor. Ongeveer…

Ja kijk, als je een traditie vol te houden hebt, moet je op tijd beginnen natuurlijk.

(december 2015 en december 2014)

38 days and counting mensen, begin er maar aan hé!