Payback time

Naar een idee van Webkim.

Later, als ik groot ben als ik oud ben als mijn kinderen groot zijn, en alleen zijn gaan wonen, dan zullen ze me (hopelijk toch😉 ) wel eens uitnodigen bij hen op bezoek. Ik verheug me daar nu al op! Zien hoe ze lieve slimme grote volwassenen zijn geworden die hun eigen boontjes doppen, in hun eigen woning. Mensen waar ik een goed gesprek mee kan voeren en die na zoveel jaren beginnen te beseffen wat die lieve mama van hen allemaal doorstaan heeft toen ze klein waren en mij daarvoor ten volle leren appreciëren.
Wat een historisch moment zal dat zijn zeg, dat officiële etentje bij hen thuis. Jaja, ik kijk er echt al naar uit.

Want dan ga ik de volgende dingen doen:

  • Binnenkomen en mijn jas op de grond gooien en daar gewoon laten liggen.
  • Alle dekens en kussens die ik vind verzamelen en een kamp maken. Onder hun livingtafel. En dan weigeren om eruit te komen om aan tafel te gaan.
  • Aan tafel gaan en dan gewoon niet eten. Want ik lust het niet. Ik proef zelfs niet, ik schuif gewoon het bord van me af en ga van tafel.
  • of: Spaghetti eten, nu en dan eens met mijn handen grijpen, en dan, als ik helemaal van die rode spaghettisaus-handen heb, dan vraag ik hun aandacht door mijn hand op hun mouw te leggen. Ha! En als ze een t-shirt aanhebben, dan op hun schouder natuurlijk.
  • Zagen dat ik een banaan wil hebben en ze zéker helemaal zal opeten. En die dan na 1 hap ze teruggeven en zeggen ‘Jij opeten’. En dan een halve minuut later, zagen om een koek.
  • Met een druppelend waterpistool binnenlopen – hé, je zei toch alleen dat ik niet binnen mocht schiéten?
  • Iets breekbaars van de kast pakken en er dan een beetje mee rond staan zwaaien. Zomaar. Omdat het kan.
  • Naar het ‘groot toilet’ gaan en dan niet doorspoelen. Dat doen zij wel voor mij, handig!

Nog een jaar of 15 à 20 te gaan, en dàn zal ík eens lachen, ha!

keep-calm-and-it-s-almost-payback-time-2.jpg

Lush

Toen mijn ouders terugkwamen van hun reis naar Nederland, hadden ze een hele zak kadootjes bij😉 Onder andere een pakketje met twee ‘bath bombs’ van Lush.

FullSizeRender.jpg

Ik wilde deze natuurlijk niet verspillen aan een snel-snel badmomentje. Gisteren was het eindelijk zover: de hele avond had ik niets anders te doen dan dobberen in bad. En ondertussen op Netflix naar ‘New Girl’ kijken. Dus gooide ik de blauwe bal erin. Op de ‘Fun‘ die ik een jaar geleden kocht tijdens een uitje naar Brussel na, had ik nog geen Lush-producten gebruikt dus ik was eigenlijk heel benieuwd.

IMG_7333.PNG

Intergalactic bath bomb:
Deze verslavende bath bomb zorgt voor kleurrijk sterrenstof in je badwater
en tovert je badkuip om tot ruimteschip.

Voor de liefhebbers, op mijn Instagram vind je een filmpje van wat er gebeurt als ik de bal in het water gooi. Meer zelfs, op Instagram vind je ontelbaar veel filmpjes van bath-bomb-momenten. Het is een heel genre op zich, begot! Dat wistegij niet hé!

Van het resultaat van het badwater heb ik geen foto, want het ‘pakte’ natuurlijk niet goed op beeld. Maar het water was prachtig! Donkerblauw zoals de hemel op een warme zomernacht, en het fonkelde dus écht (en toen ik eruit kwam, fonkelde ik ook).

En toen hoorde ik Meneer de trap op komen. Ik nam mijn meest verleidelijke pose aan, want hij kwam natuurlijk kijken naar dat spectaculaire badwater waarvan ik mijn hoge verwachtingen aan hem verteld had.

Hij kwam binnen, wierp een blik op het bad en sprak de gevleugelde woorden:

Mo wukke blow zop i me dadde, alligow, ti juste lik van ne campingweecee!

*Vertaald naar onze tweede taal:
‘Wat een vreemd blauw zeepwater, (niet te vertalen), het lijkt wel wat op een chemisch toilet!

Waarop wij beiden de slappe lach kregen en ik fonkelend en wel uit het bad kwam.

Volgende week: de Twilight Bath Bomb – ik ben benieuwd!

Knutselen in de opvang

Op mijn werkdagen tijdens de grote vakantie gaan de jongens naar de buitenschoolse kinderopvang.

Toen ik hen op vrijdag 1 juli ging afhalen, hadden ze allebei een mooi knutselwerkje mee:

FullSizeRender3Ik vond deze cactusjes best wel hip, eigenlijk, en plaatste ze op de kast.

De volgende dag, op maandag 4 juli, gingen ze opnieuw naar de opvang. Toen ik hen ging afhalen wees de juf hen erop dat ze hun knutselwerkje niet mochten vergeten. ‘O,’ zei ik, ‘hebben jullie vandaag weer geknutseld?’. ‘Natuurlijk,’ verklapte de juf, ‘we knutselen hier elke dag hé.’
Ik dacht, in dat geval zal ik maar best een beetje plaats vrijmaken op de kast, want de vakantie duurt nog wel even😀

FullSizeRender2Gelukkig bleken niet alle knutselwerken een plaatsje nodig te hebben thuis. Zo hebben ze al de obligate cupcakes versierd, die ze na het versieren dadelijk opaten.

Op een andere dag ging ik hen ophalen en vroeg hen of ze het leuk hadden gehad die dag. ‘Ja hoor,’ zei de juf, ‘ze hebben zich super geamuseerd vandaag. We hebben mojito’s gemaakt.’ Verzekers wel, dat ze zich dan geamuseerd hebben, dacht ik😀
Het bleek trouwens wel degelijk om alcoholvrije mojito’s te gaan, chance want het was nog maar 12u30 en ze zijn nog maar 5 en 2 jaar oud😉

Afgelopen vrijdag speelden ze ‘museumpje’ en mocht ik naar de tentoonstelling komen. Ik kocht er zelfs twee kunstwerken die ik betaalde met flessendopjes:)

IMG_7337In elk geval, ik ben super tevreden van deze opvang. En de kindjes zijn heel trots op hun kunstwerkjes!

 

 

Zonder tuutje!

Zaterdagavond, 18u. Op Instagram zie ik een kindje passeren dat sinds enkele dagen afscheid heeft genomen van zijn tuutje. Dat beeld zet mijn gedachten volle bak in gang:

  • Wij wilden het tuutje van Kleine Broer (enkel nog gebruikt in zijn bedje) pas kwijt na onze reis – want op reis ter plaatse of in de auto kan het toch ferm handig zijn als hij handig in slaap geraakt. Zo opportunistisch zijn wij dan weer wel als het op opvoeden aankomt😉
    Maar ja, de reis is inmiddels voorbij he.
  • ‘t Is nog grote vakantie nu, dus als hij nu wat slechter inslaapt is dat minder vervelend dan tijdens het schooljaar.
  • Wij zijn ook nog half-en-half in congéstemming én het is zaterdagavond dus vinden het dan ook minder erg als het inslapen vanavond niet erg vlotjes loopt.

Om 18u10 had ik beslist, we zouden dat ventje te groot verklaren voor zijn tuutje. Vandaag nog. Hij had ‘het vlaggen’. Allemaal door Instagram!

Samen met hem gingen we ze halen in zijn kamer, om ze ‘in de vuilnisbak te doen’. Lees: in een leeg vuilniszakje dat ik in de berging verstopte, want zoals waarschijnlijk zowat alle ouders was ik niet zelfzeker genoeg om ze ineens écht weg te gooien. Mijn slaap is me daar toch te dierbaar voor😉

Als afscheid mocht hij nog een selfie nemen met zijn tuutjes – die peuter is mee met zijn tijd hé.

tuutje.jpg

Toen ik hem naar bed bracht, vertelde ik hem nog eens hoe flink en stoer en groot het wel is om zonder tuutje te slapen. En als hij het flink zou doen, dan mocht hij morgenochtend iets hebben, gelijk wat, wat zou je morgen graag krijgen?

Ja, hier riskeerde ik mij inderdaad heel ver want er waren ondertussen geen winkels meer open enzo en de dag erna was het zondag😮 maar ik was er dus van overtuigd dat hij ‘een kadootje’ zou zeggen en dat zou ik wel ineen geflanst krijgen voor hij ‘s ochtends wakker werd.

Hij keek zo vrolijk, toen hij luidkeels ‘JA’ riep.

O, zei ik, wat wil je dan graag hebben morgenochtend, als je heel de nacht flink zonder tuutje slaapt?

Zijn oogjes fonkelden en hij verklaarde:

een tuutje!

 

 


Update: Ik beloofde hem dan maar een stukje chocolade op de eerste ochtend, en sindsdien slaapt hij al twee weken zonder tuutje!

 

Vakantiegevoel

Vorig jaar waagde ik me er al eens aan: toen sliepen Grote Broer en ik een nachtje in een tentje in onze tuin. Hij bleef maar tateren en ratelen uit enthousiasme omdat hij IN.EEN.TENT.LAG!! VOOR.ECHT!! maar viel uiteindelijk vlot in slaap en we hadden een goeie nacht. Voor herhaling vatbaar, vond ik toen. Allé, 1 keer per jaar ofzo hé, ‘t is nu niet dat ik op wekelijkse basis mijn zachte warme bed wil wisselen voor een nachtje in een iglotentje in mijn eigen tuin.

Toen oma en opa vorige week terug kwamen van vakantie, gingen we op bezoek terwijl ze de caravan nog aan het leegmaken waren. Waarop de jongens dolenthousiast in die caravan ‘kampeerden’.

IMG_7277.JPG

Daardoor herinnerde ik me weer mijn voornemen om elk jaar een nachtje in ons tentje door te brengen. Dus bij thuiskomst werd dit opgezet (met het nodige gevloek en gezucht – het tentje dateert van Werchter 2005 en de elastieken tussen de stokjes zijn ondertussen jammerlijk vergaan – en het waaide VERSCHRIKKELIJK – en Meneer was nog niet thuis en de tent-opzet-skills van de jongens vielen me eerlijk gezegd toch wat tegen).

IMG_7292.JPG

Vrijdagavond was het zover (ik ga echt niet op een werkdag ‘s ochtends uit zo’n tentje rollen, thanksbutnothanks). De jongens en ik gingen slapen in de tent.

Voor de gelegenheid mochten ze lang opblijven, op de normale bedtijd startten we nog een cinema-avondje met Finding Nemo. Want hé, ik ging tegelijk met hen onder zeil, maar dan toch liever niet om 19u30-20u al he. Daarna verhuisden we naar de tent. Waar ze nog zeker een uur dolenthousiast over elkaar – en mij – heen kropen, giechelden dat het geen naam had en met zaklampen in elkaars en mijn ogen schenen. Ze waren echt compleet hyper, ik dacht dat ze noooit in slaap zouden raken. Maar uiteindelijk kalmeerden ze wat (omdat ik zelf deed alsof ik al sliep :D) en vielen in slaap.

IMG_7297.JPG

De nacht werd alleen onderbroken voor en door mijzelf aangezien ik om 1u30 naar het toilet moest *rolleyes* Gelukkig sliepen die kadees wél door. Tot 6u45, tjah. De namiddag nadien deed de kleinste zijn eerste middagdut in een half jaar tijd, hij had het nodig.

Als vakantie-activiteit was de overnachting dus een groot succes, ze kunnen er weer een jaar op teren hoe stoer ze wel zijn geweest😉 Volgende zomer: opnieuw!

Oja, iemand vroeg me of ik nog tips had om dit thuis ook te doen. Tuurlijk, ik schud er hier enkele uit mijn mouw:

  • Niet te vroeg naar bed gaan.
    Op normale bedtijd is het ten eerste nog veel te licht buiten – en in de tent – en bovendien zullen je kinderen zodanig hyper zijn dat ze dan nog 2 à 3 uur onnozel zullen liggen doen.
    Op het normale bedtijd-uur startten wij nog een Disneyfilm dus daardoor gingen ze sowieso 1,5 à 2 u later onder zeil.
  • Opwindzaklampen van Ikea
    Want het is niet écht kamperen als je geen zaklamp hebt, toch?
  • Goede matrassen
    Met mijn (bijna) 30 verklaar ik mezelf ettelijke jaren te oud om de nacht op een luchtmatras door te brengen. Wij legden gewoon de matrassen van de bedden van de jongen in hun tent.
    Enige mogelijke nadeel: als je de missie vroegtijdig moet stopzetten, moeten die matrassen dus wel nog uit de tent de trap op gesleurd worden.Maar ach, ‘t is maar een nachtje he, don’t be a quitter!

 

 

Uitstapjes in de Dordogne/Périgord

Als wij op citytrip gaan, zijn wij vanzelfsprekend de hele dag weg van ‘huis’ om ‘t een en ‘t ander te gaan bezoeken. Maar op kampeerreis blijven wij ook graag een heleboel dagen gewoon ter plaatse lummelen. Er is op de camping zelf ook al zoveel te doen, en uiteindelijk wil je op zo’n reis toch vooral relaxen en rustig genieten met het gezin. Maar om de dag, of om de twee dagen, moéten we wel even de camping af om  het gevoel te hebben ‘iets gezien te hebben’. Wij kozen voor de volgende selectie:

Périgueux

Het stadje Périgueux ligt op een kwartiertje rijden van Camping Le Grand Dague, dus het leent zich ideaal voor een uitstapje. Het centrum is niet zo groot en we konden heel dicht parkeren, altijd handig. Wij gingen ‘s voormiddags en deden een rondje op de gezellige markt. We hoorden er meer West-Vlaams dan Frans, dat deed wel een beetje raar op zo ver van huis!

IMG_7078.JPG

De jongens mochten op kanonnen zitten en speelden tjoeke-tjoeke-treintje in de goot, dus die waren ook content. Er was alleen nu en dan wat discussie over wie nu de wagon mocht zijn😉

We kochten croissantjes voor ‘s middags bij een kraampje waar we ook lekkere notentaart proefden (typisch voor de regio) en een bakje aardbeien dat we op het pleintje opsmikkelden. ‘t Moet maar zo lekker niet zijn, hé.

Sarlat (Sarlat-la-Canéda)

Sarlat is een héél mooi historisch stadje, op 1u rijden van de camping. Het was er zodanig prachtig dat ik er geen enkele foto heb genomen😀

Of toch: deze van Grote Broer in de Rose&Rebellion kleuterdrager die ik kocht voor Kleine Broer. 5 jaar oud en past nog perfect! Grote Broer is 5 jaar oud hé, bedoel ik. De kleuterdrager heb ik nog maar twee maanden ofzo :p

IMG_7147.JPG

Ik nam ook deze foto, van twee vrolijke broertjes die net een Souvenir de la France kregen: een petanque-spelletje. Of jeu-de-boules, zoals de Nederlanders bij ons op de camping het noemden.

IMG_7138.JPG

We aten er zo’n typisch tourist-trap-menuutje met drie gangen voor 15€. Ja, wij trappen daar met plezier in, dan voel je je pas écht een toerist, toch?:)

Sarlat is zo mooi dat ALS wij volgend jaar of het jaar erop terugkeren naar Camping Le Grand Dague, we het zeker opnieuw een bezoekje brengen. Je leest het goed, terugkeren wordt hier momenteel echt overwogen. En dat voor 2 mensen die enkele maanden geleden nog overtuigd waren dat ze nooit-of-nooit 2x naar dezelfde plaats op reis zouden gaan want er zijn nog zoveel plaatsen waar we niét geweest zijn… Vooral door de vele ondiepe zwembaden op de camping overwegen we het nu toch: ‘t was daar écht perfect met onze kleine kindjes. Ahja, we hebben nog tijd genoeg om te beslissen, ik zal nog wel wat tijd doorbrengen met de catalogus op schoot en op de website, mij kennende😉

Na de lunch wandelden we nog wat rond en reden rechtstreeks door naar de volgende trekpleister:

Kasteel van Castelnaud

Nog zoiets wat zodanig mooi was dat mijn fototoestel zelfs in mijn zak bleef zitten. Jullie zullen het dus moeten doen met een fotootje dat ik pikte van tinternet. (‘t is ook mooier dan ik het had kunnen fotograferen, trouwens)

castelnaud.jpg

Bij het toegangsticket is ook een rondleiding met gids inbegrepen (zelfs in het Nederlands) maar die paste qua uurregeling niet helemaal in onze dag. Bovendien duurt zo’n gids onze kindjes meestal toch te lang. Wij hebben het kasteel dus gewoon op ons eentje verkend – er was wel een toer uitgezet met pijltjes, heel handig.

Grote Broer was vooral fan van de ruimte met ‘middeleeuws’ spelletjes waar ze overal aan mochten zitten. Er was een toneeltje bezig en je kon een hele verzameling trebuchets bekijken op het kasteelplein. Enfin, we konden er onze namiddag goed vullen.

Oradour-sur-Glane

Oradour-sur-Glane ligt op 1u40 rijden van de camping, maar leent zich vooral perfect voor een bezoekje op de heen- of terugreis vanuit België. Wat wij natuurlijk, tegendraads als we zijn, niet deden😉 Ja kijk, op de heenweg waren wij zodanig getikketakt om de camping te zien dat we geen zin hadden om te stoppen. En op de terugweg wilden we vlotjes naar huis aangezien ik de dag nadien alweer op het werk verwacht werd. En tóch wilden we Oradour-sur-Glane graag genoeg zien om er dus naar heen en terug te rijden.

Voor de beknopte uitleg verwijs ik jullie door naar Wikipedia:

Het bloedbad van Oradour-sur-Glane vond plaats op 10 juni 1944 in de Franse plaats Oradour-sur-Glane. Het dorp werd die dag door het eerste regiment ‘Der Führer’ van de 2. SS-Panzer-Division Das Reich ingesloten en uiteindelijk verwoest. Bij deze overval werden 642 mensen vermoord. Slechts zes personen overleefden het bloedbad.
De operatie vond plaats op zaterdag na 12.00 uur. De Duitse majoor Diekmann bracht alles in paraatheid om richting Oradour te gaan. Zijn colonne arriveerde om 13.30 uur in Oradour. Binnen een half uur was het gehele dorp omsingeld en alle in- en uitgangen en toegangswegen werden afgesloten. Diekmann richtte een boerderij, die tussen Oradour en het dorpje Bordes lag, in als commandopost. Het in der haast bedachte plan bleek koel en efficiënt. Als reden voor de overval werd een routinematige identiteitscontrole opgegeven, waartoe alle inwoners zich op het marktplein moesten verzamelen. Daarna werden mannen en vrouwen gescheiden. Rond 16.00 uur begon de executie met een ontploffing in het kerkgebouw waar de vrouwen en kinderen zich verzameld hadden.
Bij de ingang van het dorp is in 1999 een museum ingericht, het Centre de la Memoire. Het is een ondergronds museum. Wie de ingang van het museum passeert komt midden in het dorp weer bovengronds. Daar zijn alle ruïnes nog in de staat van na de verwoesting. Kleine plaquettes op de huizen geven aan of er een winkel, kapperszaak, garage of kledingatelier gevestigd was. Alles is zo gelaten zoals het de fatale dag is achtergelaten, inclusief de auto van de huisarts, die nog op het dorpsplein staat.
(Bron: Wikipedia)

 

IMG_7217.JPG

Indrukwekkend.

 

 

Gewonnen!

2 weekjes geleden geleden zag ik op de blog van Mister And Misses V een wedstrijd passeren. Nu moet je weten dat ik alle blogs die ik volg, volg via de briljante app Feedly waardoor ik dus niet rechtstreeks op de website van de blogger terechtkom. Af en toe gebeurt het eens dat ik een wedstrijd zie passeren, maar om dan speciaal naar de website te surfen, in te loggen en mee te doen, dat komt er eigenlijk meestal niet van. Maar nu dacht ik: komaan Lien, zet je eraan en doe daaraan mee hé. En zo geschiedde.

Krijg ik enkele dagen later wel bericht dat ik gewonnen heb, zeker! WAAAAHHH! We vertrokken toen bijna op reis dus de hele vakantie in Le Grand Dague kon ik me verheugen op een pakje bij mijn thuiskomst:)

Wat ik dan gewonnen heb? Deze prachtige handtas van het merk Myomy uit Kruidbar :oooh:

Ik ben geen krak in mooie foto’s maken van zoiets, dus misschien kijk je beter bij Mister And Misses V zelf, maar ik waagde toch een poging:

IMG_7251.JPG

Ik natuurlijk ‘preus lik fjirtig‘ melden aan mijn Meneer dat ik iets gewonnen heb! Een handtas!
Ah, zegt hij, dat is wel een geluk. Want een handtas, dat hebdegij nog niet hé. \sarcarm

Ja zèèèèèèg :p

Iederéén weet toch dat je met 1 handtas niet toekomt. Allé, dat zou zijn zoals maar 1 paar schoenen hebben (ook hier ziet mijn Meneer het probleem niet echt, eigenlijk 😉 )

Maar soit, dankuwel Mister-and-Misses-V voor de leuke wedstrijd en voor de prachtige prijs! En bedankt Kruidbar voor de supermooie handtas!
En hierbij 1 tip: als je ook een keer een leuke wedstrijd ziet, maar je bent een beetje te lui om mee te doen: raap al je energie bij elkaar en doe het toch maar😉

IMG_7253.JPG

IMG_7252.JPG