New York met kinderen – achteraf

Zo, we zijn aan het einde van mijn verslagje, of zeg maar serieuse brok verslag, aangekomen.

Ik hoop dat jullie ervan genoten hebben. En als ik ook maar één iemand heb kunnen overtuigen, één persoon die nu denkt ‘Goh, ’t is eigenlijk waar, we willen al zo lang gaan naar de City of Dreams (of naar een andere droombestemming die je hebt), waarom zouden we wachten tot ons pensioen, we kunnen volgend jaar al gaan en we nemen de kinderen gewoon mee’ dan zou ik dat echt ongelofelijk de max vinden. Ben jij die persoon, laat het me dan zeker weten 😀

Laat me ook weten wat jouw droombestemming is, alle inspiratie is welkom 😉

Kort samengevat kan ik alleen maar zeggen: wij zijn héél blij dat we the Big Apple verkend hebben, en dat we dat konden beleven samen met onze verwonderde kinderen. Wij hadden een prachtige reis, zij hadden een heerlijke tijd en zoals Kleine Broer op weg naar huis in het vliegtuig zei: ‘Weet je wat ik het allerleukste vind aan samen op reis gaan? Dat we dan de hele tijd met ons viertjes zijn zo’ 🙂

Gelukkig hebben we de herinneringen nog – en de foto’s – en de souvenirs.

New York – favorietjes

favoriete lunchplekje: Bryant Park (het zou ook kunnen dat het ons avondeten was, ik weet het niet meer zeker). In elk geval, er hing een heel gezellig sfeertje, de jongens konden er een ritje maken op de carroussel, en ik haalde eten bij Whole Foods Market

favoriete gebouw: the Oculus, ik vond dit zò mooi, zowel binnen als buiten. Mijn lievelingsgebouw van de reis, maar misschien wel van de hele wereld? Allé, ik bedoel van alle gebouwen die ik zelf al heb gezien natuurlijk 🙂

favoriete brug: Brooklyn Bridge, de dag waarop we deze afwandelden was ook mijn favoriete dag van de reis

favoriete straatventer: Kerel langs Fifth Avenue die schoenen poetste, en een groot bord had staan: je kon er je schoenen laten poetsen, of je kon een weekabonnement (bronze), maandabonnement (silver), jaarabonnement (gold) of zelfs een levenslang abonnement (platinum) op zijn diensten bekomen 🙂 Trouwens ook een echt recht-uit-de-films-momentje hoor, zo’n zakenman op een stoel op een podium zien gaan zitten om zijn schoenen te laten poetsen.

favoriete ‘betaalde attractie’: de ferry naar het Statue of Liberty en Ellis Island. De boottocht heeft alles: prachtige zichten op de stad achter je, het iconische vrijheidsbeeld dat steeds dichterbij komt, een rustige omgeving om op je gemak aan de stad te wennen en wat foto’s te nemen, en het is met een BOOT wat de kindjes altijd speciaal vinden. In het museum hadden we veel langer kunnen blijven maar ja, we wilden natuurlijk nog veel andere dingen zien die dag.
Of het American Museum of Natural History? Hmmm, eigenlijk kan en wil ik niet kiezen!

favoriete picknick: het broodje met zalm van de Whole foods

favoriete frietjes: cheese fries van Shake Hack

favoriete ‘momentje’: het bezoekje dat we ’s avonds aan Brooklyn Heights maakten, om de skyline by night te zien. Kijk hoe vrolijk wij keken, zelfs al waren we natgeregend 🙂

minpuntje: Afval dat wij daar hebben gemaakt zeg, àfval! Door af en toe te picknicken en enkele keren take-away in ons appartement op te eten, hebben wij zeker meerdere vuilniszakken met afval gevuld. Het was echt om je er ongemakkelijk bij te voelen. Ik kwam bijvoorbeeld aan in het appartement en pakte de maaltijd uit, om te ontdekken dat ik vier plastiek messen, vorken en lepels had meegekregen. Terwijl wij natuurlijk in ons appartement bestek hadden, dat was helemaal niet nodig! Het toppunt was de McDonalds waar we aten: of je nu ter plaatse at of het meenam, sowieso werd al je gerief in zakken verpakt die dan nóg eens in zakken werden gestopt. Tegen dat we alles hadden uitgepakt, hadden we een enorme hoop afval vergaard en onderin de zak vonden we maar liefst zeventien (17!) zakjes ketchup. Die gooiden ze gewoon met handenvol tegelijk in je zak, gewenst of niet.
Of die keer dat ik op weg naar het appartement even een supermarktje inliep om een (1!) chocoladereep te halen (ja kijk,dat is blijkbaar wat jetlag met mij doet :D) en die voor ik het besefte in een plastieken zakje werd gestopt.
Alstublieft zeg, dat zou toch echt allemaal véél minder mogen.

momentje waar we later nog het meest over nagelachen hebben: het moment dat de vrouw die òns de route naar de luchthaven wilde uitleggen, blijkbaar zelf op de verkeerde metro zat en toen aan anderen instructies moest vragen 😀 Terwijl wij wél juist zaten!

gezellig maar ook een minpuntje: op de metro werden wij vaak aangesproken door locals, die een praatje met ons wilden maken. Sympathiek. Maar ook onze kinderen werden veel aangesproken. Het was precies of de New Yorkers er nooit bij stil stonden dat zij geen Engels zouden spreken. In het begin vonden de jongens dat wel nog leuk, wij vertaalden dan de complimentjes dat ze flink waren en de vraag of het hun eerste keer in Amerika was enzo. Maar tegen dag 6 had Kleine Broer het er echt wat mee gehad op een bepaald moment, hij vond het niet leuk dat mensen altijd tegen hem praatten in een taal die hij niet begreep.

New York met kinderen – dag 7

Dag 7 – Union Square Park en wandeling in SoHo

Vandaag was het tijd om afscheid te nemen van ons appartementje in Chinatown.

We sliepen uit, pakten de laatste zaken in, lieten de sleutels achter op de keukentafel en trokken de deur achter ons dicht. Da-ag!

Pas om 17u zouden we, volgens onze ruime berekeningen, naar de luchthaven moeten vertrekken. Dus we hadden nog wel wat uurtjes over.

Onze bagage moest natuurlijk ook ergens blijven tijdens deze enkele ‘dakloze’ uurtjes, daarvoor gebruikten wij Vertoe. Vertoe is een soort PostPunt maar dan voor je valiezen: bij verschillende Deli’s, winkels en dergelijke kan je een plekje reserveren om je bagage voor enkele uren te stockeren. Wij betaalden 20 $ voor een dag en dropten daarvoor 3 valiezen bij ‘Centre Finest Deli’ vlakbij de metrohalte nabij ons appartement. Centre Finest Deli bleek een onooglijk klein shopje te zijn waar de eigenaar zo vriendelijk was de 3 stukken bagage bovenop zijn koelkasten te placeren, naast zijn kassa. Meer plaats was er nu eenmaal niet. We moesten de valiezen trouwens ook 1 per 1 binnen brengen want er was niet genoeg vloerruimte om ze alledrie te plaatsen 😀
We kregen wel 3 plastic labeltjes met een QR-code om aan onze valies te bevestigen, maar ik had pas achteraf door dat ik die labeltjes eigenlijk dóór de ritssluitingen had moeten steken zodat je valies zeker niet geopend kan worden zonder dat je het doorhebt. Met gemengde gevoelens lieten we de bagage achter en gingen op pad. Voor de minder avontuurlijken onder ons: er bestaan ook ‘degelijkere’ opties om je bagage te stockeren, maar kijk, het is toch altijd leuk als het een beetje spannend blijft hé 😉

De eigenaar was zo’n vriendelijke en joviale man dat hij het hilarisch vond om, toen we de valiezen weer gingen ophalen, te doen alsof hij van niets wist. ‘Luggage? What luggage?’ Haha, meneer, hilarisch, maar je zorgt ook wel voor een klein stresske hoor alstublieftbedankt 😀

Bon, we trokken naar Union Square Park voor de mooie Evelyn Playground die we op Google Maps hadden ontdekt. We zouden dat via een omwegje doen, even heen en weer over de Manhattan Bridge om het uitzicht te zien. Eitje!

En daar liep het dus even mis. Hoogmoed komt voor de val 😀 Maar in al ons enthousiasme letten we dus niet goed op, we stapten af aan ‘de halte na de brug’ maar blijkbaar zaten we op een expresslijn. En als je terug wilt keren, maar je weet niet in welk station je op dit moment staat, dan gebeuren er al eens fouten natuurlijk. Ik meen me zelfs te herinneren dat we twéé keer op een misse metro zaten voor we de juiste vast hadden. Enfin, een uur later vroeg Grote Broer wanneer we ‘eindelijk nog eens boven de grond zouden komen’, terecht 😀

’s Was wel mooi hoor
Even nakijken of we nu wél goed zitten.

Enfin, uiteindelijk bereikten we Union Square Park en de Evelyn Playground. We wandelden ook even langs het boerenmarktje daar. Het was duidelijk te merken dat het weekend was, overal waren gezinnen aan het genieten van hun vrije dag. We waren dit keer dan ook bijlange niet de enigen die picknickten op het speelplein 🙂
Voor de ingang van de Whole Foods Market werden chocolaatjes uitgedeeld, samen met een uitnodiging om op Pasen naar de kerk te komen.

Voor de namiddag had ik een wandeling met Free Tours by Foot voor ons gereserveerd, om de buurten SoHo/Little Italy/Chinatown te verkennen. Dit deed ik omdat ik dacht dat we anders op onze laatste dag wat verloren zouden lopen, aangezien je geen enkele ‘belangrijke’ bezienswaardigheid zolang zou willen uitstellen. Dat was ook wel een beetje zo, als we deze gidstocht niet hadden gehad, hadden we waarschijnlijk de hele namiddag maar wat gelanterfant, haha.

Op naar het afspreekpunt om met een internationaal gezelschap rondgeleid te worden in SoHo/Little Italy/Chinatown. SoHo (genoemd naar South of Houston Street) bestond in het begin vooral uit loodsen en fabrieken, later vestigden er zich hier veel kunstenaars en de dag van vandaag is het de woonplaats van heel wat filmsterren en worden er ook vaak films opgenomen. De rondleiding was interessant, ook voor de kinderen (met weetjes over grafiti, het gebouw met de allereerste personenlift en hoe de rijkste mensen op het gelijkvloers woonden toen die nog niet bestonden) maar ik heb er blijkbaar 0 foto’s genomen. We kwamen bijvoorbeeld ook langs de pizzeria uit Men In Black enzo.

fotootje van Internet – Ben’s Pizza uit Men in Black
Afbeeldingsresultaat voor soho nyc
nog fotootje van internet – SoHo

Voor onze laatste uurtjes in New York was het zonnetje er weer graag bij, het was zelfs bij momenten te warm.

De wandeling eindigde vlakbij ons bagagestockeerpunt dus die namen we ineens mee. Meneer haalde voor ons vier een laatste donut terwijl de kinderen zich nog even uitleefden op het speelplein van Colombus Park. Ik had geen moeite om hen in de gaten te houden: het was zaterdagnamiddag en die van mij waren de enige twee blanke kindjes tussen een zestigtal Chinese kindertjes 😉 Rond het speelplein zaten de volwassenen MahJong te spelen.

En dan, op naar de luchthaven, JFK deze keer. Op de metro keken we goed uit: enkele stations waren afgesloten voor onderhoud dus we konden onze eerste keus route niet nemen en na ons akkefietje van ‘s middags wilden we ons zeker niet vergissen en al die bagage nodeloze trappen op moeten slepen. Maar eenmaal op de laatste metro overgestapt was er iets vreemds aan de hand: op de buitenkant van het metrostel hadden we 100% zeker een andere eindhalte zien staan dan we nu binnen geafficheerd zagen (de lijn splitste verder nog in 2 takken dus wij moesten natuurlijk die naar de luchthaven hebben). Een wat oudere dame zag ons aarzelen, wijzen, naar ons plannetje kijken en nog meer aarzelen toen we tegen elkaar zeiden dat er niemand anders met valiezen op weg naar de luchthaven leek te zijn, waarop ze ons vroeg of ze ons kon helpen. Ja, graag 🙂

De dame legde uit dat ze tot net voorbij de splitsing van de metrolijnen moest, daar woonde ze. Ze was 60 jaar oud en er heel trots op dat ze maandelijks tot in Manhattan kwam om haar zoon te bezoeken. Volgens haar zaten we niet op de metro naar de luchthaven, maar konden we toch best blijven zitten want via deze route zouden we niet de dure airTrain moeten nemen maar konden we met een gewone bus tot aan JFK. Ze deed het ook altijd zo, zei ze, het duurde alleen maar wat langer maar het was goedkoper en makkelijker. Wij waren er toch niet helemaal gerust in want op weg naar onze vlucht wilden we natuurlijk geen risico nemen. En dan een busroute die we in ons opzoekwerk niet waren tegengekomen? Dus, we waren nog aan het overleggen wat we zouden doen – wat niet snel ging, want de vrouw bleef ons maar onderbreken om nog eens te herhalen welke buslijn we dan moesten nemen en dat we er echt niet mee in moesten zitten, ze wist het héél zeker – toen we de splitsing passeerden… en er werd omgeroepen dat we weldegelijk in de metro op weg naar de luchthaven zaten. Waarop onze gidse ‘oops’ zei en aan de mensen naast ons vroeg of ze dat juist gehoord had, en aan hén instructies vroeg hoe ze nu het best terug op de juiste metrolijn terecht zou komen 😀

Op de AirTrain verbaasde ik Meneer met mijn, al zeg ik het zelf, uitstékende inpakkunsten: ik opende 1 valies en kieperde er de dagrugzak in leeg, nam een tweede valies en haalde daar in 1 beweging een tas uit met alles dat we in de handbagage nodig hadden, inclusief een joggingbroek voor de jongens zodat ze makkelijker zouden zitten dan in hun jeans. Jaja, ik was best trots op mijn organisatieskills, mag het ja 🙂

we klokten af op 138.404 stappen in 7 dagen

Op de luchthaven aten we nog wat (jammer dat luchthaveneten én belachelijk duur is én een vreselijke kwaliteit heeft, 1 van de 2 zou toch genoeg moeten zijn lijkt me) en daarna mochten de jongens wat chillen met de iPad tot we zouden boarden. Tot hun grote vreugde had de vlucht een uur vertraging… 😉

en daar gingen we dan…

We hadden hen heel goed uitgelegd dat het deze keer een nachtvlucht was, en vreesden er toch wat voor, zo met 2 kleine kinderen. Die vrees bleek totáál onterecht: na het bordje eten, toen we zeiden dat het bedtijd was, schoven ze zich beiden op hun zij en binnen de 5 minuten waren ze in een diepe slaap tot het tijd was voor ontbijt. Dit in tegenstelling tot ikzelf, die toch heel wat moeite had om de slaap te vatten en verschillende keren wakker werd, en Meneer die zowat elk uur op de klok zag passeren. We hadden echt minder last met de kindjes dan met onszelf 😀

En voila, op zondag rond de middag zetten we weer voet op Europese grond, in Düsseldorf.

Dag New York, we zullen je missen – en nog heel veel aan je denken 🙂

New York met kinderen – dag 6

Dag 6 – Lanterfanten, Museum of Modern Art (MoMa) en de skyline by night

Op dag 6 hadden we wel een rustdagje verdiend, vonden we zelf. We sliepen allemaal uit tot 8u en trokken in de voormiddag naar de buurt rond het South Street Seaport Museum, waar we wat rondwandelden en de sfeer wat opsnoven. Daarna ploften we neer op een bankje in de Imagination Playground en lieten de kinderen hun gang gaan samen met een groepje kinderen die daar met hun school of opvang waren. Ze speelden leuk samen, kleine Broer kwam ons zelfs vragen ‘hoe zijn naam in het Engels was’ want hij wilde zich voorstellen 🙂

’s Middags stond ik in een broodjeszaak aan te schuiven tussen de kantoormensen en na het smullen trokken we even naar Macy’s, een groot warenhuis. Leuk om eens binnen te lopen want er wordt echt ingezet op prachtige etalages. Er kon ook gespeeld worden met een aantal ‘installaties’.

Zowel in het warenhuis als in de straten errond was het wel erg druk. Ofwel lag dat aan ons, misschien hadden we het op dag 6 een beetje gehad met alle mensenmassa’s? Het had mij in elk geval nog niet eerder gestoord.
En dan wisten we nog niet, dat we straks in een nog grotere drukte zouden terechtkomen…

Tegen 16u trokken we immers naar het Museum of Modern Art (MoMa). Dat kan je elke vrijdag van 16u tot 20u helemaal gratis bezoeken. We waren alleen niet de enigen die dat wisten…

De Sterrennacht van Vincent Van Gogh

Bij aankomst in het MoMa hadden we eerst nogal wat moeite om de juiste ingang te vinden. Toen we een hoek om gingen en in de verte de menigte zagen staan, wisten we dat we goed zaten. Er was nog even een logistiek probleempje aangezien we onze step niet mochten meenemen naar binnen. Niet dat ik van plan was de kinderen tussen de kunstwerken te laten steppen, natuurlijk. Maar ook op de schouder mocht hij het gebouw niet in. En er was een vestiaire, maar daar mocht geen rollend materieel worden afgegeven, ze waren onverbiddelijk (ook wel te begrijpen natuurlijk want dan komt er iemand met een fiets af, of met een elektrische step, enzovoort, waar eindigt dat he). Soit, niets dat niet kon opgelost worden: de step konden we blijkbaar nog 2 stappen kleiner plooien dan ik van wist (ook interessant om te weten voor in de bagage op de terugweg naar huis trouwens!) waardoor hij in onze rugzak paste – als we tenminste al het gerief uit onze rugzak in het opplooibare reserverugzakje overlaadden dat we altijd bij hebben – wat we dus op de hoek van de straat ook deden. Daarna konden we met een uitgestreken gezicht de rugzak-met-step-erin afgeven aan de vestiaire en konden we erin!

Toen ik de jongens vertelde dat ik over de reis naar New York zou schrijven, herinnerden ze me meteen aan het ‘museum met de moderne kunst’. Amaai, dacht ik, dat die kunst zo’n indruk op hen gemaakt heeft zeg. Maar nee hoor, ze vertelden verder: ‘dat was daar waar we zelf een speeltuin mochten bedenken!’
Ik was dat dus al vergeten maar inderdaad: we waren nog maar goed en wel binnen (echt in drómmen volk, je kan het je niet voorstellen, heel dat museum was overbevolkt tot en met, tot de roltrappen toe) of we werden onderschept door een medewerker die alle mensen met kinderen aansprak om hen de route uit te leggen naar het ‘Family Art Lab’. Aangezien het daar wel rustig was, bleven we er een tijdje hangen. Ondertussen keken Meneer en ik even na welke kunstwerken we zouden gaan bekijken tijdens een blitsbezoekje.

Op de achtergrond zie je de Sculpture Garden van het museum

We bezochten dus even de Sculpture Garden en daarna een selectie van bekende kunstwerken. Veel poseergoesting was er trouwens ook niet, maar ik schoot toch wat plaatjes (Jackson Pollock, Broadway Boogie Woogie van Piet Mondriaan, uiteraard Vincent Van Gogh van hierboven en een mij onbekend kunstwerk waarvan Kleine Broer per se wou dat ik er een foto van nam).

Zo, we hadden nu echt genoeg van al.die.mensen! Maar we hadden nog niet genoeg van de stad, en morgen(avond) moesten we al naar huis… dus besloten we nog een metroritje te maken naar Brooklyn Heights om van daaruit de skyline by night te zien.

Dat resulteerde in natte voeten, want eens we daar aankwamen begon het net serieus te regenen en ‘even het hoofd buitensteken uit de metro’ was ook een beetje optimistisch gedacht, voor het uitzicht bleken we toch echt nog een wandelingetje te moeten doen. Maar wàt was het dat waard, zeg. We houden er enkele wazige foto’s aan over die echt mijlenver af staan van hoe schoon het er daar uitzag maar ik ben heel blij dat we nog even naar daar trokken.

Misschien zat de vermoeidheid er tegen dan al voor iets tussen, maar dit was echt mijn favoriete ‘momentje’ van de reis: het moment waarop ik voelde: hoe blessed (very American hé 😉 ) zijn wij eigenlijk, dat we hier mogen staan, met ons hele gezinnetje. Dat we al een prachtige week hebben gehad en dit samen met onze kindertjes allemaal mogen meemaken. Dit neemt niemand ons ooit nog af!

Allé, voor moeder té emotioneel wordt: hoog tijd om terug naar Chinatown te trekken en ons bed op te zoeken!

New York met kinderen – dag 5

Dag 5 – fietsen in Central Park en een gidswandeling by Night

Tijd om de beentjes eens wat te laten rusten: in plaats van te wandelen gaan we vandaag fietsen, in Central Park!

our ride

Ons gerief huurden we bij Central Park Bike Rent, waar we 60 $ betaalden voor 2 grote – en 2 aanhangfietsen voor 4 uur. Ik kan je zeker aanraden om je fietsverhuur vooraf te regelen. Onze vouchers waren gewoon 1 jaar geldig vanaf aankoop dus we hoefden nog niets vooraf in te plannen. Ter plaatse staan ook héél veel reclamejongens flyers uit te delen waarmee je x% korting krijgt maar ik zag geen enkele deal die goedkoper was dan wat wij vooraf hadden betaald.

4 uur was zeker niet te lang, eigenlijk vonden we het zelfs wat te kort. Het was echter ook een frisse dag, dus halfweg de voormiddag zijn we even gaan opwarmen in een zaakje in de buurt. Tearooms zoals bij ons bonden we niet, dus we kwamen terecht in een zaakje dat ‘Perfect Picknick’ heette en alleen koude dranken verkocht (en we hadden het al zo koud!) en niet over een toilet beschikte. Dus moesten we daarna natuurlijk dadelijk op zoek naar een toilet, zo blijf je bezig he 😀

We bezochten enkele highlights die we hadden uitgekozen: Strawberry Fields = gebied opgedragen aan John Lennon, het Jacqueline Kennedy Onassis Reservoir, Bow Bridge (waar ik net op tijd kon vermijden dat beide zonen losweg tussen een aanzoek uitvoerende man en zijn toekomstige verloofde door denderden, echt!), de Bethesda fontein, enfin, al de filmklassiekers 🙂 voor mezelf vooral bekend uit de film Enchanted. Patrick Dempsey heeft daar dus nog zijn voeten gezet en nu heb IK daar ook gelopen, ik voel ineens een band tussen ons 😉

In Central Park is een rots en alle instagrammers gaan daarop zitten voor een foto. Ja, dan doe ik mee natuurlijk 😀 Roept één van mijn jongens ‘mama wat zit jij daar nu eigenlijk te doen op die steen?’ Dus ja… hier is een foto van mij. Op een steen. Zomaar.

De bedoeling was trouwens dat je op de achtergrond ook de leuke roeibootjes zou zien maar ik had mijn Meneer blijkbaar niet voldoende duidelijke instructies gegeven dus die staan er niet op 😀

We stopten natuurlijk ook aan elk speelpleintje dat we tegen kwamen, dat hadden we de jongens moeten beloven omdat ze teleurgesteld waren dat we niét naar de dierentuin uit de film ‘Madagascar’ gingen en die zich ook in Central Park bevindt. Maar zeg, een dierentuin, dat hebben we in België ook dus daar wilden we echt geen budget en tijd aan spenderen ginder. Van de verschillende speeltuinen heb ik geen foto’s genomen, ze waren veelvuldig aanwezig maar niet fotogeniek of memorabel 🙂

En dan was het alweer tijd om de fietsen te gaan inleveren en een (late) lunch te gaan eten.

We trokken naar ons appartement om wat dikkere jassen aan te trekken en even uit te rusten want ’s avonds hadden we nog grote plannen.

Onderweg kwamen we deze Coca-Cola truck nog tegen, daar nam ik dus snel een foto van.

Voor de avond hadden we een geleide wandeling gereserveerd via Free Tours by Foot, namelijk de ‘Midtown Manhattan Night Tour‘ om 20u (of 8pm zoals ze daar zouden zeggen 😉 ). De gids was een oudere, wat bredere blonde man met een lange zwarte mantel. Toen we 2 weken na onze thuiskomst een speech van Donald Trump op tv zagen, riep Kleine Broer: ‘Hé, dat is die meneer van onze wandeling in New York!’. Maar nee, we kregen echt waar géén wandeling van Mr. Trump himself, hij leek er alleen van ver (van héél ver) een beetje op. 😀

De wandeling startte in het Grand Central Station dat 1) voorkomt in de lievelingsfiilm Madagascar van Kleine Broer en 2) een sterrenhemel heeft op het plafond en dus van beide jongens zeker de aandacht kon trekken 🙂

Verder bracht de gids ons langs het Flatiron building (niet op foto), Times Square by night en langs het Rockefeller Center waar ze net de Rink (schaatsbaan) aan het poetsen waren.

Deze wandeling hadden we vooraf ingepland en gereserveerd, omdat we zeker eens ‘New York by Night’ wilden zien en dachten dat we ons misschien niet op ons gemak zouden voelen laat op de avond met de kindjes mee. Dat bleek eigenlijk allemaal goed mee te vallen, de wandeling ‘by night’ liet ons eigenlijk wat op onze honger zitten, het was wat minder spectaculair dan we verwacht hadden. Wel interessant hoor, daar niet van.

De avond nadien zijn we na zonsondergang nog naar Brooklyn Heights gegaan om de skyline van New York met de lichtjes te zien, dat was eigenlijk veel mooier vond ik omdat je de stad zo beter kan zien dan als je er middenin bent.

New York met kinderen – dag 4

Dag 4 – Brooklyn Bridge en Brooklyn – persoonlijk mijn lievelingsdag

’s Ochtends namen we de metro naar Brooklyn, om dan over Brooklyn Bridge terug te wandelen naar NYC. Zo heb je de hele wandeling uitzicht op de Big Apple. De jongens mochten vandaag ook weer zelf foto’s nemen. Ze zijn niet allemaal even scherp, maar ik koester deze foto’s echt. Het is zo leuk om te zien hoe zij de stad vanuit hun ogen hebben gezien:

SAM_2076

SAM_2128

SAM_2135

Kleine Broer in actie:

IMG_9075.JPG

Het handigste fotoplekje vind je vanzelf, het is dat ene hoekje van de brug waar een rijtje instagrammers staan aan te schuiven om foto’s te nemen 😀 De vrouw die vóór ons in het rijtje stond, installeerde zich op het muurtje en vroeg mij om haar te fotograferen. Ik deed mijn best; ik moest wel aangezien ze me steeds opdroeg om er nóg te nemen, en verschillende poses aannam, onderwijl aanwijzingen doorgevend wat er precies allemaal op moest staan en wat niet. Toen ik haar gsm terug gaf bleef ze op haar plekje zitten om éérst alle foto’s te controleren. Ze keek teleurgesteld en mompelde dat haar schoenen niet op de foto stonden.  Waarop ik dus niet anders kon dan aanbieden om een nieuwe fotoshoot te doen en nogmaals een tiental foto’s nam waarop haar schoenen er wél bij op stonden.

Nu moet ik toegeven, als ik net zoals haar op hakken van 10cm over de helft van Brooklyn Bridge zou zijn gestapt, en ik liet een foto nemen, dan zou ik óók willen dat mijn schoenen erop staan. Dus ok, ik snap je!

’s Avonds probeerde ik op Instagram nog om haar foto terug te vinden, maar ik kwam hem nergens tegen. Nuja, er worden elke dag honderden foto’s gepost vanop Brooklyn Bridge dus het was zoeken naar een speld in een hooiberg. Maar het zou dus ook zomaar kunnen dat ze geen enkele door mij genomen foto goed genoeg vond 😮

Enfin, daarna was het dus onze beurt en kon ik dit plaatje schieten:

IMG_9029

(Ik zie nu net dat de schoenen van de broers er ook niet op staan, ik heb daar dus NIKS van geleerd he HAHAHA).

IMG_9066

Op de gsm van mijn Meneer vond ik ‘the making of’ van deze foto terug:

IMG_3106

Ik weet niet de hoeveelste foto dit is van ‘ik die een foto neem’ maar ik vind ze altijd tof 🙂 Op mijn schouder zie je de step die natuurlijk weer van dienst was. Op de brug zelf konden de jongens ze niet gebruiken (door de houten planken) maar ’t was voormiddag, de beentjes waren nog fris dus no problemo 🙂

We kochten de obligatoire magneet (we brengen ongeveer telkens we op reis gaan eentje mee voor op onze diepvriezer) en namen de metro terug naar Brooklyn (De reden dat we de dag in deze volgorde dezen, is dat je ’s voormiddags het beste licht hebt op de brug om foto’s te nemen, de zon staat dan namelijk achter je. Bovendien is het dan kalmer op de brug dan ’s namiddags) en vonden daar snel een speelpleintje (Harry Chapin Playground) waar Meneer en de jongens bleven chillen terwijl ik op zoektocht ging naar voedsel.

Het werd geen lange zoektocht want aan de uitgang van het speelplein ging net een vrouw zitten om haar lunch op te eten, dus schoot ik me ernaartoe om te vragen of ze die had meegenomen of ter plaatse had gekocht, waarop ze me de route naar de dichtstbijzijnde sandwich bar uitlegde (Cranberry’s, op de hoek van Cranberry Street & Henry Street). Zoals vaak kocht ik een paar verschillende dingen zodat we na het proeven konden verdelen wie wat (meest) lustte. Picknicken met kinderen is zó handig 🙂

Toen ik opnieuw het speelpleintje bereikte, was de rest van mijn gezin én ons gerief nergens te bekennen… Er bleek een dringende plaspauze te zijn gebeurd, gelukkig was er niet ver vandaan een openbaar toilet en na enkele minuten kwamen ze alweer aangewandeld.

IMG_9086.JPG
Smakelijk!

 IMG_9089
even op de plattegrond kijken

Daarna was het tijd voor een wandelingetje op de Brooklyn Heights Promenade, waar je natuurlijk vooral een prachtig zicht hebt op de wolkenkrabbers van New York City.

IMG_9097

We daalden af naar Brooklyn Bridge Park waar moeder en vader konden genieten van het schone uitzicht terwijl de kindjes zich uitleefden op ‘Pier 1 Playground’,

IMG_9104.JPG

haalden een ijsje bij een authentiek uitziend crèmekarretje – dat eigenlijk helemaal niet authentiek was want de volgende dagen ontdekte ik dat er héél veel exemplaren van rondreden,  maar het ijsje was wel lekker,

IMG_9115

en verkenden zonder echt plan de omgeving van DUMBO (Down Under the Manhattan Bridge Overpass = onder het Manhattan Bridge viaduct) verder tot we plots aan Main Street Playground kwamen. Daar moest even bootje gevaren worden natuurlijk 🙂

IMG_9120
Main Street Playground (Dumbo)

IMG_9135
Manhattan Bridge

Bovenstaande foto namen we op de hoek van Washington Street en Water Street. Zoals je ziet waren we niet de enigen die wisten dat je daar een mooi uitzicht hebt 😉 Zelfs op Google Street view zie je iedereen er poseren.

We haalden nog enkele boodschappen en ‘called it a day’. Ik geloof dat ik bij onze buren Chinees haalde – waar ik tot de ontdekking kwam dat ik bijna alleen nog maar met de kaart had betaald en dus de munten helemaal niet kende. Ik heb dan maar al mijn muntjes op de kassa gelegd en de 2 jobstudenten er laten uit vissen wat ze nodig hadden , die vonden dat hilarisch –
en we dat opaten in ons appartement.

img_8636

Wij logeerden trouwens in het appartement met de bordeaux brandtrap.

 

New York met kinderen – dag 3

Dag 3 – The High Line en Museum of Natural History

Het weerbericht voorspelde wat regen in de namiddag, dus besloten we om dan het Museum of Natural History (onze 3de ‘betaalde’ attractie met onze C3-pas) in te plannen. Voor ’s voormiddags zetten we de the High Line op onze planning. Dit is een park dat is ingericht op een vroegere verhoogde spoorwegbedding. Er zijn verschillende in- en uitgangen waarbij je dus langs trappen in het park komt. Enfin, ‘park’ is eigenlijk niet zo’n correct woord, misschien. Het is eigenlijk meer een verhoogd wandelpad opgeleukt met wat planten en kunstwerken maar zeker geen park zoals wij het kennen (of zoals Central Park, waar we morgen naartoe gaan!).

Het grootste deel van de High Line ziet er ongeveer zo uit.

Je wandelt wel boven/door een prachtige authentieke buurt, het Meatpacking District.
Wij wandelden van zuid naar noord, en begonnen aan de ingang op Gansevoort Street.

In de namiddag op een zomerse dag kan het er naar het schijnt erg druk zijn, maar aangezien het dus wat mistig was en nog maar een uur of 10, was het er erg rustig. Af en toe moesten we alleen zorgen dat we niet tussen een groep van een 60-tal jongeren verzeilden, die de hele High Line aan ongeveer hetzelfde tempo als ons aflegden.

het bruggetje op de achtergrond verbindt (als ik het me goed herinner) een koekjesfabriek met de administratie van de fabriek

Hier en daar zijn echte uitkijkpunten voorzien, zoals deze hier, de foto nam ik vanop het kleine amfitheater dat de ’10th Avenue Overlook’ heet:

vanop de 10th Avenue Overlook

En de ’26th Street viewing spur’ hieronder, waar we lang bleven zitten op een heel comfortabele bank. Ik moest maar 1 minuutje wachten om een foto te kunnen nemen met 2 taxi’s en 2 schoolbussen erop in één beeld. Een ander gezin, met oudere zonen, kwam bij ons zitten. Wij konden ons lachen met moeite inhouden, toen we de moeder hoorden verklaren dat de oudste zoon onmiddellijk moest komen zitten ‘or you will never see a screen again in your life’. Ouders uit een ander werelddeel – gebruiken blijkbaar gewoon dezelfde bedreigingen als wij 😀

26th Street Viewing Spur
mooier fotootje van het net geplukt 🙂

Aan het einde van de High Line was een speelzone voorzien met rubberen vloeren, wat tunnels en klimmogelijkheden voor kinderen. Geen foto’s van, was wel een welkome pauzeplek!

En helemààl op het eind, kom je bij een nieuw bouwwerk dat The Vessel heet (echt splinternieuw, het was nog geen maand geopend toen wij er waren in april 2019).

Hudson Yards Plaza March 2019 53.jpg
weer een veel mooier fotootje van internet geplukt 🙂

We hadden echt echt echt de puf niet om al de trappen van the Vessel te doen, en waarom zou je dat eigenlijk ook doen, ik bedoel, het ziet er wel cool uit enzo maar tegen dag 3 in New York begin je al wel graag een beetje je stappen te sparen hoor 😉 De jongens zaagden ons ondertussen al écht de oren van het hoofd om naar onze volgende bestemming, HET DINOMUSEUM te gaan, dus namen we daar na de lunch ineens de metro naar het American Museum of Natural History.

En dat, jongens, … dàt was me een schot in de roos! Lezers die ons gezin kennen, weten dat Grote Broer al jaren ‘into space’ is, hij was nog een kleuter toen hij het liefst in informatieve boeken over de planeten en sterren bladerde en inmiddels is hij zelfs lid van jeugdsterrenwacht ‘De Kometen’. En Kleine Broer, die is zot van dino’s in alle soorten en maten (zijn lievelingsdino is al jaren de ankylosaurus en op gepaste tijden zal hij jou ook vragen naar jouw favoriete dinosaurus, ik zou maar zorgen dat ik voorbereid was als ik u was). Awel, raad eens? BEIDE thema’s zijn vertegenwoordigd in het American Museum of Natural History!

Dit is de ingang van het museum, die wij pas zagen toen we vertrokken. Met de metro kan je immers recht in het gebouw zelf uitkomen, waar je ook minder lang moet aanschuiven om je ticket te krijgen/tonen dan aan de hoofdingang.

Toen ik de zonen vertelde dat ik van plan was om over New York te schrijven, kreeg ik van beiden te horen dat ik toch zéker het ‘dinomuseum’ niet mocht vergeten. ‘Weet je nog, met dat ene skelet dat zó groot was dat zijn kop in de kamer ernaast zat!’
Ik zou jullie de 87 foto’s kunnen tonen die de jongens zelf van de dinoskeletten maakten, maar misschien zegt deze ene foto van hun koppies véél meer:

Er zijn in het museum ook veel andere zaken te zien, over native americans, een standbeeld van Paaseiland, opgezette dieren, tot een enorme aan het plafond hangende blauwe vinvis toe. Je zou hier gerust een hele namiddag kunnen spenderen, ik weet het wel zeker, want dat deden wij dus 🙂 We namen wel vooral foto’s van de dinoskeletten, blijkbaar:

Er was ook een 3D-voorstelling over de ruimte inbegrepen in ons ticket, daar kan je nooit mee missen natuurlijk. Helemaal op het einde van ons bezoek kwamen we pas in de ‘Meteorietenhal’ terecht, die ook op ons to-do-lijstje stond. Grote Broer was heel enthousiast, en ik moet zeggen, ook ik vond dit heel indrukwekkend. We mochten de Ahnighito meteoriet (een stuk van de 3de grootste bekende meteoriet en bijna zo oud als de zon!) zelfs aanraken! Ik heb dus een-meteoriet-aangeraakt, een stuk steen dat NIET van de aarde afkomstig is maar uit de ruimte komt. Een vallende ster, eigenlijk! Met mijn blote handen! Ik denk niet dat ik ooit dichter bij een ruimtereis zal komen dan dit…!

wazige foto. vrolijke jongen.

Avondeten deden we bij Shake Shack, een New Yorkse hamburgerketen die een locatie heeft om de hoek van het Natural Museum of History. De huisgemaakte limonade was heel lekker, en de frietjes met gesmolten cheddar-kaassaus erop JUMMM maar ik wil niet weten hoeveel calorieën daarin zaten 😀